NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก...   สามวันสองคืน
หมวด: Life

ผ่าตัดเนื้องอกมดลูก... สามวันสองคืน

  • 722
  • 1
  • 1
มรรคง่าย

8/5/62 วันแอดมิท

มาถึงโรงพยาบาลเกือบสิบโมงเช้า ตึกและห้องดูเก่าและขลัง สมกับเป็นโรงพยาบาลเก่าแก่ ตึกข้างๆ กำลังปรับปรุง เสียงเจาะและเสียงก่อสร้างดังสนั่นหวั่นไหวมาก ถึงจะทำใจไว้แล้วว่าต้องเจอกับอะไรบ้าง

แต่ความตื่นเต้นก็ยังมาเยือน

นึกถึงคำครูบาอาจารย์... เราบังคับจิตใจตัวเองไม่ได้หรอก มันทำงานของมันเองตามเหตุตามปัจจัย มันจะตื่นเต้น เราอยากบังคับให้มันไม่ตื่นเต้น เราทำไม่ได้หรอก...อืม ทำไม่ได้จริงๆ T_T

ผู้ช่วยพยาบาลเข็นรถเข้ามา เราแอบกวาดสายตามองอย่างรวดเร็ว บนรถมีชุดโกนขน และชุดสวนอุจจาระสำเร็จรูป โล่งอกไปนิดนึงเพราะกลัวมาก กลัวว่าจะโดนสวนอุจจาระแบบชุดใหญ่ไฟกะพริบและโดนใส่สายสวนปัสสาวะ กลัวกรรมตามสนอง เพราะเคยทำกับคนไข้ไว้เยอะ ในใจคิดว่ารอดละ คงไปใส่สายสวนปัสสาวะในห้องผ่าตัด

ทุกอย่างผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ไม่มีอะไรน่ากลัว จบภารกิจโกนขนและสวนอุจจาระ พยาบาลบอกให้อาบน้ำสระผมเปลี่ยนเสื้อผ้า ห้ามแต่งหน้า ทาแป้ง ทาครีม ทาโลชั่นใดๆ และย้ำเรื่องงดน้ำงดอาหารอีกครั้ง คุ้นๆ ว่าเราเคยเป็นคนบอก มาวันนี้เรากลายเป็นคนฟังและยอมทำตามแต่โดยดี ทำไงได้ ตอนนี้เรามีสถานะเป็นคนไข้นี่นา นอนรอเวลาขึ้นเขียง

สิ่งเดียวที่คิดในหัวตอนนี้คือ..............หิว!!! อ่านหนังสือก็แล้ว นอนก็แล้ว เข้าห้องน้ำก็แล้ว เดินไปเดินมาก็แล้ว นาฬิกาก็เดินไปไม่ถึงเวลา 18.30 น.สักที เราจะรู้สึกทรมานและหิวมากขึ้นเมื่อเราจดจ่อกับมัน แต่พอเราเริ่มรู้สึกว่า เออ...ช่างแม่งเหอะ เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นแหละ ใจสบายขึ้นเยอะ

ที่เหลืออยู่ก็คือความตื่นเต้น มันยังไม่ยอมจากเราไปไหน มาเป็นพักๆ งั้นก็อยู่กันไปแบบนี้แหละ อยากหายไปเมื่อไหร่ก็ตามใจ

ห้องผ่าตัดมารับตอน 17.00 น.โดยประมาณ สมัยเป็นพยาบาลมีหน้าที่ส่งคนไข้ไปห้องผ่าตัด

วันนี้กลับต้องเป็นคนที่นอนอยู่บนเตียงให้คนอื่นเข็นเข้าห้องผ่าตัด พูดเลยว่ายังตื่นเต้นมากตลอดเวลา

ระหว่างทางไม่ต้องทำอะไร นอนสวยๆ และคอยตอบคำถามที่ว่า...ชื่ออะไรคะ นามสกุลอะไรคะ ตอบไปประมาณสิบรอบหรือมากกว่านั้น

จะบอกว่าอย่าเพิ่งรำคาญ เพราะเค้าถามเพื่อความมั่นใจว่าผ่าถูกคน

ความตื่นเต้นหายไปก็ตอนที่โดนฉีดยานอนหลับและบล็อกหลังเรียบร้อยแล้ว วินาทีนั้นใครจะทำอะไรก็เชิญค่ะ แต่ช่วยหรี่แอร์หน่อยได้มั้ย ห้องผ่าตัดจะหนาวไปไหน

ผ่านไปไม่ถึงสองนาที เราก็ไม่รู้เรื่องและไม่ได้ยินอะไรอีกเลย จนกระทั่งการผ่าตัดใกล้เสร็จ รู้สึกได้ยินเสียงคนพูดกันตลอดเวลา จับใจความได้แค่ว่า ก้อนมันใหญ่มาก ใหญ่กว่าที่อ่านผลอัลตราซาวด์ บลา บลา บลา ตอนนั้นยังสะลึมสะลือก็คิดในใจว่า เค้าพูดถึงก้อนเนื้อเรารึเปล่า ยังคงหลับๆ ตื่นๆ ตลอด

ผ่าเสร็จถูกเข็นมาห้องหลังผ่าตัด มีเจ้าหน้าที่เดินไปเดินมา... กี่โมงแล้วคะ กี่โมงแล้วคะ ถามทั้งๆ ที่ตายังปิด พยายามลืมตาก็ลืมไม่ขึ้น

เหมือนสมองแค่อยากรู้ว่าเราใช้เวลาผ่าตัดไปนานแค่ไหน

เราถูกส่งตัวกลับมาถึงห้องพักประมาณเกือบสามทุ่ม ช่างเป็นคืนที่แสนยาวนานที่สุดในชีวิต อาการคันก็มา ที่แขนมีสายน้ำเกลือ ที่ขามีสายสวนปัสสาวะ ไหนจะยาชาที่ค่อยๆ เริ่มหมดฤทธิ์ ทำให้เรารู้สึกแปลกๆ กับขาทั้งสองข้างของตัวเอง เหมือนจะรู้สึกแต่กลับยกขาไม่ขึ้น จะตะแคงตัวก็ยังทำไม่ได้ พยาบาลเดินเข้าเดินออกมาถามโน่นนี่และมีกิจกรรมทางการพยาบาลตลอดเวลา เข้าใจดีว่าเป็นเรื่องปกติที่ต้องเจอ แต่พอมาเปลี่ยนสถานะเป็นคนไข้ ก็เพิ่งรู้วันนี้เองว่า ทรมาน ทรมานเหลือเกิน

เราเหลือบมองนาฬิกาตลอดเวลา แต่เวลาช่างผ่านไปอย่างเชื่องช้าเหลือเกิน...เมื่อไหร่จะเช้าซะที

9/5/62

เช้าวันต่อมาเรารีบลุกขึ้นมานั่งบนเตียงตั้งแต่หกโมงเช้า ทั้งๆ ที่ตาแทบจะลืมไม่ขึ้น หนักอึ้งไปหมด แผลก็เริ่มปวด คันก็คัน ยุบยิบไปหมด เมนส์ก็มาด้วยจ้า เริ่ดไปอีก สายน้ำเกลือก็น่ารำคาญเพราะใช้มือไม่สะดวก มึนๆ งงๆ ง่วงๆ แต่ในใจบอกตัวเองว่า ต้องลุก!!!

เพราะอยากกลับบ้านแล้ว

นี่คือแผนเราที่อยากให้อาจารย์มาเยี่ยมและเจอเราในสภาพนี้ เพื่อว่าอาจารย์จะได้อนุญาตให้เรากลับบ้านได้ กัดฟันทนค่ะ อดทน อดทน อดทน

ตอนอาจารย์มาเยี่ยมก็เป็นไปดังคาด

อาจารย์น่ารักมากๆ ๆ เหมือนเดิม

พูดคุยซักถามอาการและวาดรูปก้อนให้เราดูและบอกว่ามันใหญ่นะ มีสองก้อนและใหญ่กว่าที่คิดกันไว้

แผลที่ตัวมดลูกเลยใหญ่มาก อาจจะปวดแผลและใช้เวลานานพอสมควรให้มันซ่อมแซมตัวเอง แล้วผนังมดลูกก็บางลงเพราะมันติดกับก้อนที่เลาะออกไปด้วย

หากเราท้องก็ต้องระมัดระวัง อาจจะเสี่ยงมดลูกแตก

และหากท้องจริงๆ ก็ต้องดูแลและระวังเป็นพิเศษ คลอดธรรมชาติไม่ได้ ต้องผ่าคลอด เราตัดพ้อเล็กๆ ที่อาจารย์ไม่ยอมตัดมดลูกทิ้งไป เพราะเราเคยบอกแล้วว่า ถึงเก็บไว้เราก็ไม่ได้ใช้งาน แต่อาจารย์ไม่ยอม บอกจะพยายามรักษาโดยการไม่ตัดทิ้ง เผื่อวันนึงเราอาจเปลี่ยนใจอยากใช้มันขึ้นมา

แล้วอาจารย์ก็พูดต่อ นึกว่าจะเห็นเรานอนซมเพราะความปวดแต่เห็นเราลุกนั่งได้เร็วแบบนี้ก็สบายใจละ พรุ่งนี้ถ้าอยากกลับบ้านก็ได้นะ เราเลยยิ้มและรีบตอบรับ ค่ะ กลับเลยจะดีมากค่ะ อยู่ที่นี่ไม่ได้นอนเลย ขอกลับไปพักผ่อนที่บ้านละกันค่ะ

สมัยเป็นพยาบาลมีคนไข้เคยบอกเราว่า ปวดบริเวณที่แทงน้ำเกลือมากกว่าแผลผ่าตัด ตอนนั้นเรายังยิ้มและไม่เคยใส่ใจเพราะนึกว่าคนไข้พูดเล่น คิดในใจว่าจะเป็นไปได้ไง มาวันนี้เราน้ำตาแทบไหลเพราะรู้ซึ้งถึงสิ่งที่คนไข้เคยบอกเราแล้ว มันคือเรื่องจริง!

เคยทำคนไข้ไว้เยอะ วันนี้ก็รับชะตาซะ เอาจริงเราว่ามันเจ็บสุดละเมื่อเทียบกับหัตการทั้งหลายที่เราเจอในการผ่าตัดครั้งนี้ เจ็บกว่าตอนหมอจิ้มเข็มบล็อกหลังซะอีก อีกอย่างที่ทำเราน้ำตาไหลคือ หลังจากเอาสายสวนปัสสาวะออก

ปวดฉี่แต่ฉี่ไม่ออก T___T

โหยมันจี๊ดมาก เจ็บจี๊ดทะลุสมอง เราพยายามลากสังขารไปห้องน้ำและนั่งฉี่จนออก เพราะถ้าไม่ออกโดนสวนแน่ๆ เราเข้าใจทุกอย่างที่เคยทำไว้กับคนไข้น้ำตาไหลพราก ยกมือขอโทษคนไข้ที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยเข้าใจจริงๆ อโหสิกรรมให้หนูด้วยน้า หนูรู้ซึ้งแล้ว นี่คือกรงกรรมที่แท้ทรู

เราคิดได้อีกอย่างคือ เราจะไม่มีวันเข้าใจใครได้จริงๆ หรอก ถ้าเราไม่เคยไปยืนในจุดที่เค้ายืน

10/5/62 ตื่นเช้ามา เดินเข้าห้องน้ำเองได้ไม่ต้องให้ใครประคอง ท่าอาจจะไม่สวยเท่าไหร่ แต่พยายามสุดความสามารถ อาจารย์มาเยี่ยมช่วงสายๆ และบอกให้เรากลับบ้านได้ แต่ห้ามเดินเยอะเพราะเกรงว่าแผลจะปริ กลับบ้านไปห้ามยกของหนัก ห้ามกินอาหารย่อยยาก ห้ามให้ท้องผูก ระวังแผล บลา บลา บลา แล้วค่อยมาเจอกันอีกทีวันนัด ส่วนแผลไม่ต้องทำ ปิดไว้อย่างนี้แหละ แค่ไม่ให้โดนน้ำและคอยสังเกตถ้ามีอาการผิดปกติก็มาก่อนวันนัด

สรุปใช้ระยะเวลาอยู่โรงพยาบาล สามวันสองคืน กับการผ่าตัดเปิดหน้าท้อง สนนราคาที่ 80,000 บาท

ในเรื่องดีมีเรื่องร้าย ในเรื่องร้ายมีเรื่องดี

ดีที่เราไม่มีอาการคลื่นไส้อาเจียน เพราะไม่งั้นคงทรมานกว่านี้

ดีที่เราปลอดภัยและไม่มีภาวะแทรกซ้อนขณะผ่าตัด

ดีที่ทุกอย่างผ่านพ้นไปได้ด้วยดี

ดีที่ยังมีลมหายใจ

สิ่งใดเกิดขึ้นสิ่งนั้นย่อมดีเสมอ...เราเชื่อแบบนั้น^^

สุดท้ายที่อยากบอกคือ ถ้าว่างก็ไปตรวจสุขภาพซะ

ถ้าหมอบอกว่า ไม่มีอะไรนอกจากไขมัน

อาจจะสะเทือนใจหน่อยๆ

แต่ก็ดีกว่าเจอก้อนเนื้องอกแบบเรา...ว่ามั้ย^^

 

 

" ม ร ร ค ง่ า ย "

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store