NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
หากให้จับจะไม่ฆ่า แต่ถ้าชูคอขึ้นมาจะเมตตาให้ไปเกิดใหม่
หมวด: Life

หากให้จับจะไม่ฆ่า แต่ถ้าชูคอขึ้นมาจะเมตตาให้ไปเกิดใหม่

  • 640
  • 4
  • 1
บินเดี่ยวพันลี้

"พี่สังข์เล่นของหรือเปล่า ทำไมงูเข้าบ้านพี่บ่อยจังครับ" คำพูดของน้องที่ได้ยินข่าวว่างูเข้าบ้านผมอีกแล้ว...ความจริงคือผมไม่ได้ถือบูชาของดีอะไร ผมไม่ห้อยพระ ไม่ผูกด้ายสายสิน แต่หากต้องเดินทางไกลๆ จะพกเหรียญหลวงปู่ มรดกจากคุณพ่อติดตัวไปด้วยแค่นั้น 

ถึงแม้บ้านผมอยู่ในเขตเทศบาลก็จริง แต่ก็ล้อมรอบไปด้วยภูเขาเป็นพื้นที่สวน ทุ่งนา และป่ารกบนที่ดินเปล่า ซึ่งเจ้าของไม่ค่อยมีเวลาเข้ามาดูแล จึงไม่แปลกใจเลยจะมีทั้ง "งูเล็กงูใหญ่" หลงเข้ามาอาศัยจับเขียดจับหนูกินเป็นอาหาร

ยามระวังภัย 

บ้านเรามียามเฝ้าบ้านอยู่ 2 ตัว ชื่อ "นางปุย" กับ "บักโกกิ" หมาแม่ลูกที่ชอบมีเรื่องกับคนแปลกหน้า ที่หลงขับรถเข้ามาในซอย บางทีผมก็แอบคิดว่าอยากเอาป้ายเขียนติดไว้หน้าปากซอยเหมือนกันครับ "ระวังหมาน้อยดุ"

หมาสองตัวนี้นอกจากจะไม่ค่อยเป็นมิตรกับคนที่ไม่ให้อาหารมันแล้ว นก หนู แม้กระทั่ง งู หากผ่านเข้ามาในเขตรัศมีประสาทสัมผัสของมันแล้ว รับรองว่าจะไม่มีชีวิตรอดออกไปเด็ดขาด เว้นแต่เป็นสัตว์มีพิษ หรือเป็นงูขนาดใหญ่ ทั้งสองจะไม่กล้าเล่นเอง

หากเป็นเสียงเห่าถี่ๆ ปนกับเสียงขู่คราง ของหมาสองแม่ลูก ผมจะเข้าใจได้ทันทีว่า สิ่งที่มันกำลังส่งเสียงร้องที่เป็นการขอความช่วยเหลือจากสัตว์มีพิษ หรืองูตัวใหญ่นั้นเอง 

เตรียมกายเตรียมใจ 
เนื่องจากบ้านผมถูกประกาศให้เป็นเขตอภัยทาน คนในบ้านห้ามฆ่าสัตว์โดยเจตนาเด็ดขาด จึงเป็นหน้าที่ของผู้ประกาศกฎอย่างผม ที่ต้องเข้าระงับเหตุ

1. อันดับแรก ผมจะบอกให้ทุกคนอยู่แต่ในบ้านหรืออยู่บนที่สูงเข้าใว้
2. ผมจะมีชุดป้องกันเบื้องต้นอันได้แก่ รองเท้าบูท กางเกงขาวยาว แว่นตา หมวก
3. หาอุปกรณ์ที่พอหยิบจับได้ อันได้แก่ ไม้ถูกพื้นหรือไม้กวาด ถังขยะทรงสูง ที่ตักขยะ และถุงปุ๋ย
4. "ถ้างูมันกัด กูตายแน่" ดังนั้นต้องไม่ประมาทเป็นดีที่สุด...หากถามว่าผมกลัวมันไหม "ผมก็กลัวเหมือนกันนั่นแหละครับ"
5. ตั้งสติ แยกแยะว่าเป็นงูประเภทไหน งูประจำถิ่น หรือเป็นงูที่มีพิษ มันกำลังกลัว หรือมันตั้งลำสู้
6. จากนั้นก็ร่ายคาถาได้ครับ...

ยอมฉันเถอะนะ 

มีครั้งหนึ่งขณะที่ผมนั่งทำงาน สะบัดเมาส์เขียนโปรแกรมเพลินๆ อยู่หน้าบ้านคนเดียว "งูสิงดง" ตัวยาวใหญ่เกือบ 1 เมตร หลงเข้ามาในบ้านเรา หมาสองแม่ลูกเห่าหนักกระทั่งงูมันไม่มีทางไป ได้แต่นอนขดกลัวตัวสั่น อยู่กองไม้ใต้ถุนบ้าน...ภาระกิจจับงูของผมจึงเริ่มขึ้นอีกครั้ง

ผมเห็นครั้งแรกถึงกับตกใจในขนาดของมัน ผมวิ่งไปจัดเตรียมอุปรกรณ์สองสามชิ้นเท่าที่จะหามา ได้แก่ ไม้ถูพื้นของภรรยา ถุงขยะทรงสูง และถุงปุ๋ย ผมจัดการยัดถุงปุ๋ยลงถังขยะ แล้วเปิดปากถูงให้กว้างที่สุด จากนั้นก็ร่ายคาถาครับ....

"วันนี้ฉันไม่ได้มีเจตนามาทำร้าย ถ้าหากให้จับดีๆ ฉันก็จะเอาไปปล่อยกลับบ้าน แต่ถ้าชูคอจะต่อสู้ก็คงต้องได้เมตตาให้กลับไปเกิดใหม่ในภพภูมิที่ดีขึ้น" 

จะโชดดีอะไรขนาดนี้ คาถาได้ผลครับ 555+ วันนั้นผมใช้ไม้ถูกพื้นสอดเข้าไปตรงกลางของตัวงู แล้วก็ยกขึ้น มันก็มีดิ้นบ้างเล็กน้อย แต่รวมๆคือผมยกมันเข้าไปในถุงปุ๋ย แล้วก็ปิดปากถุงได้สำเร็จ...หลังจากผมหายจากอาการสั่นสู้ดีแล้ว ก็ขับรถพาเจ้างูไปอยู่ในที่เหมาะสมของมัน

ยอมเสียเพื่อให้ได้มา

มีอยู่อีกเหตุการณ์หนึ่ง ขณะที่ผมและน้องๆพนักงานกำลังอร่อยกับข้าวเที่ยงกัน ก็มีตัวอะไรบางอย่างชูคอเลื่อยผ่านสนามหญ้า แล้วไปมุดขดอยู่อยู่ในพุ่มใบย่านาง สาวๆ มองเห็นถึงกับกรีด รีบกระโดดขึ้นบนโต๊ะด้วยอาการตื่นตกใจ (ทั้งๆที่อยู่ห่างกันพอสมควรนะ 55+) ครั้งนี้แน่ชัดแล้วว่าเป็น "งูเห่า" ซึ่งเอกลักษณ์เด่นประจำตัวของมันบอกไว้ชัดเจน

ก็คงต้องหวังพึ่งหน่วยกู้ภัยให้มาจัดการแล้วหละครับ วันนั้นเราโทรไปแจ้งก็ทราบว่ากู้ภัยต้องไปจับงูอยู่หลายที่ เรารอความหวังพร้อมจับตาดูงูตัวนั้นกันเกือบ 2 ชั่วโมง เนื่องจากกลัวมันจะเลื่อยไปที่อื่น แล้วไม่นานกู้ภัยก็มา.....เจ้าหน้าที่หลอกล่อกับเจ้างูอยู่สักพักกว่ามันจะยอมออกมาจากพุ่มไม้ แต่สุดท้ายมันก็ยอมเลื้อยออกมาแล้วมุดเข้ารูช่องว่างใต้โอ่งน้ำใบใหญ่ที่ถูกทาสีรูปสตรอว์เบอร์รีไว้...แต่ไม่ว่าจะทำยังไงมันก็ไม่โผล่ออกมาเลย

มีอีกหลังที่งูก็เข้าบ้านเช่นกัน เขาคงมีสภาพไม่ต่างจากบ้านเรามากนัก เพราะโทรตามกู้ภัยชุดนี้ถี่ขึ้นเรื่อยๆ ความหวังสุดท้ายของเราก็จบลง เมื่อกู้ภัยบอกว่า "ถ้างูมันออกมา ก็โทรแจ้งอีกครั้งนะครับ" แล้วก็ขึ้นรถกระบะจากเราไป

งูเข้าบ้านไม่เท่าไรดอกครับ แต่ได้ขึ้นชื่อว่าอสรพิษ จะปล่อยไว้ได้อย่างไรกัน ผมมีลูกวัยกำลังซน 2 คน ภรรยาที่กลัวงูมากแต่ชอบทำงานสวน และน้องๆ พนักงานอีกจำนวนหนึ่ง แล้วคืนนี้ผมจะนอนหลับได้อย่างไรกัน

พิจรณาถี่ถ้วนแล้ว ถึงแม้โอ่งสตรอว์เบอร์รีจะเป็นผลงานศิลปะชิ้นเอกของภรรยา ซึ่งเธอบรรจงวาดมันกับมือก็ตามที แต่ยังไงความปลอดภัยของคนในครอบครัวต้องมาก่อน ผมกับน้องๆ จึงเริ่มลงมือทุบโอ่งใบที่งูตัวนั้นซ่อนอยู่ทันที 
*ดูคลิปเราทุบโอ่ง https://www.youtube.com/watch?v=MQbt7RjPtPY

จากนั้นไม่นานก็พบงูเห่าตัวนั้น เราทุลักทุเลกันพอสมควรเพราะงูเห่าก็ไม่ยอมให้จับโดยง่าย พ่นพิษสารพัดที่มันจะสามารถทำได้ สุดท้ายพวกเราก็จับมัน ยัดลงถุงปุ๋ยได้สำเร็จ เหตการณ์นี้เลยเป็นกิจกรรมเสริมสร้างความสามัคคีไปโดยปริยาย จากนั้นก็เอาเจ้างูไปปล่อยในที่มันสมควรอยู่อย่างปลอดภัยครับ

อย่างที่บอกไว้ผมก็เป็นคนหนึ่งที่กลัวสัตว์มีพิษพวกนี้เช่นกันครับ แต่ที่ต้องทำเพราะในบ้านมีคนกลัวกว่าผมมาก ดังนั้นต้องขอออกตัวไว้ก่อนหากคิดจะติดต่อให้ผมไปจับงูที่บ้านของใครนะครับ

บทสรุป ความจริงในตัวผม 

1. ผมยังกินอาหารที่เป็นเนื้อสัตว์กินแบบอร่อยด้วย..แต่ผมเลือกที่จะ "กินอย่างนกอีแร้ง" ซึ่งนกอีแร้งมันจะกินเฉพาะซากที่สัตว์อื่นทิ้งเอาไว้
2. ความเชื่อส่วนตัวอย่างหนึ่ง คือ ผมประกอบธุรกิจและผมค้าขาย การฆ่าจะเกิดการจองเวรจองกรรม ทำให้ค้าขายไม่รุ่งเรือง
3. "งู" เป็นสัตว์นำโชคของผม ทุกครั้งที่ผมขับรถมีงูวิ่งผ่านหน้าไป แน่นอนในวันนั้นจะมีเงินก้อนใหญ่เข้ามา

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน ขอบคุณที่ กดไลค์ กดแชร์ และอ่านติดตามในทุกบทความที่ผ่านมา รวมทั้งเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่ส่งกำลังใจ ทั้งในคอมเม้น หรือที่ inbox ส่วนตัวเข้ามา มันเป็นสิ่งที่ทำให้ผมแน่ใจว่า สิ่งที่ผมคิดผมเขียนขึ้นมานั้น มีประโยชน์และนำไปใช้ได้จริงๆ....ขอบคุณอีกครั้งนะครับ

"สัตว์จะเล็กหรือใหญ่ก็มีชีวิต มีความกลัวตายเช่นกัน ดังนั้นไม่มีใครจะมีสิทธิ์ไปพรากชีวิตของกันและกันได้" 

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store