NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
บังเอิญที่ได้รัก
หมวด: Life

บังเอิญที่ได้รัก

  • 152
  • 282
  • 0
Atom

หลังจากที่ฉันตัดสินใจออกจากบ้าน เพื่อไปทำงานโรงงาน ฉันคิดวนไปวนมากับเรื่องนี้ ถามว่าลึกๆ ฉันอยากทำมั้ย คำตอบคือไม่ แต่ฉันต้องทำเพื่อลูก เพื่อให้เรารอด เพราะถ้าอยู่บ้านนอกจากจะไม่มีรายได้แล้ว ยังต้องทนกับสภาพแวดล้อมที่ตึงเครียดด้วย

แต่เหมือนฟ้าจะเห็นใจ ระหว่างที่ฉันต้องทำเรื่องเอกสาร เพื่อไปทำงาน ฉันได้เจอผู้ชายคนหนึ่งในโปรแกรมแชทที่ฉันโหลดมาเล่นแก้เหงา เราคุยกันทักทายตามปกติ แต่สิ่งที่เขาต่างจากผู้ชายคนอื่นๆ ที่เข้ามาคุยคือ เขาสุภาพ เขาพูดน้อย และรู้สึกได้ว่าเขาเป็นคนดี เราคุยกันอยู่ประมาณ 3 วัน เขาขอเบอร์โทรและไอดีไลน์ จากที่คุยกันวันละนิด กลายเป็นคุยกันบ่อยขึ้น โทรหากันนานมากขึ้น

ฉันเล่าให้เขาฟังว่าตอนนี้เป็นอย่างไร ก่อนหน้านี้ทำอะไร และกำลังจะตัดสินใจไปทำอะไร เขาก็พยายามหาทางช่วยเหลือโดยหางานจากเพื่อนที่รู้จัก ช่วยค่ารถให้ฉันเดินทางไปสมัครงาน จนกระทั่งฉันได้งานที่โรงงานแห่งหนึ่ง ซึ่งใกล้กับจังหวัดที่เขาอยู่

วันหนึ่งเขาโทรมาถามว่าฉันจะไปเริ่มงานเมื่อไหร่...ฉันบอกเขาตรงๆ ว่าขอหาเงินก่อน เพราะฉันต้องมีค่าเช่าห้อง ค่ากินค่าอยู่ และตอนนั้นฉันไม่มีรถด้วย รถยนต์ของฉันโดนยึด ส่วนรถมอเตอร์ไซค์อยู่ที่กรุงเทพ เขาช่วยจัดการเรื่องค่าใช้จ่ายทั้งหมดให้ฉัน ทั้งค่าขนรถ ค่าเดินทางมาทำงาน ค่าเช่าห้องพัก และอื่นๆ จิปาถะ รวมแล้วเกือบ 2 หมื่นบาท

มันเป็นเรื่องน่าแปลกที่คน 2 คน ไม่เคยรู้จักกันเลย เขายังไม่เคยเจอฉันเลยด้วยซ้ำ ไม่เคยวีดีโอคอล ได้ยินแค่เสียง แต่เขากล้าช่วยฉันขนาดนี้ เขาไม่ใช่คนแก่ที่ไม่มีใครเอานะค่ะ เขาอายุน้อยกว่าฉัน 1 ปี ด้วยซ้ำ เขาเป็นเจ้าของธุรกิจอาจจะมีเงินอยู่บ้าง และอีกอย่างฉันคิดว่าเขาคงสงสารและอยากให้ฉันได้ทำงาน

ฉันมาทำงานและเช่าห้องพัก เราก็ยังโทรคุยกันทุกวัน เขาไม่ได้แสดงท่าทีว่าจะต้องมานอนกับฉัน ต้องมาถอนทุนคืน ไม่มีเลย ทั้งๆ ที่เขาขับรถมาก็ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมง เราคุยกันตลอด คอยถามว่าฉันโอเคมั้ย ทำได้รึเปล่า ผ่านไปประมาณ 3 อาทิตย์ เขาบอกจะมาหา ตอนนั้นยอมรับฉันยังไม่ได้รักเขา ฉันนัดเจอเขาข้างนอก ครั้งแรกที่ได้เจอ ไม่ได้รู้สึกอะไรเลย สิ่งเดียวที่อยากจะบอกคือขอบคุณสำหรับทุกๆ อย่าง

เราคุยกันอยู่สักพัก ก็แยกย้ายกันกลับ พอกลับมาถึงห้องพัก ฉันทักไปหาเขา ลึกๆ ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองทำผิดอะไรสักอย่าง คิดแทนเขาว่าเขาจะโอเคมั้ย อุตส่าห์ขับรถมาหา แต่ได้เจอกันแป๊บเดียว แต่เขาบอกโอเคไม่เป็นไร ผ่านไปอีกประมาณ 7 วัน เขาบอกจะมาหา คราวนี้ฉันยอมให้เขามาที่ห้องพัก เพราะหลังจากที่คุยกันทุกวัน และดูจากการดูแลเอาใจใส่ที่เขามีให้ ฉันเริ่มชอบเขาแล้วล่ะ

ฉันยังรู้สึกเกร็งๆ เมื่ออยู่ในห้องด้วยกัน 2 คน เขาแลดูเหนื่อยมาก บอกขอนอนสักงีบ แต่ก็ไม่ได้หลับ มีแอบมองกัน ฉันนั่งอยู่ปลายเตียง เราคุยกัน เรื่องนั่นนี่ เขาก็ขอ ตอนแรกฉันพยายามบ่ายเบี่ยง แต่สุดท้ายด้วยสิ่งดีๆ ที่เขาทำให้ ฉันก็ยอม และเราก็ตกลงเป็นแฟนกัน

ฉันทำงานอยู่ที่โรงงานไม่ถึง 2 เดือน มีปัญหาหลายอย่างทั้งกับเพื่อนร่วมงานและพวกผู้ชายที่ตามจีบ ฉันเล่าให้เขาฟัง เขาเองก็ไม่ค่อยพอใจ ฉันบอกเขาว่าอาจจะต้องกลับไปหางานที่กรุงเทพ แต่บังเอิญฉันไปเจอร้านอาหารที่เขาปล่อยเซ้งก็เลยเล่าให้เขาฟัง เขาถามแค่คำเดียวว่า...อยากทำมั้ย ฉันบอกอยาก เขาขับรถมาดูและเซ้งร้านนี้ให้ฉัน

มันเป็นอะไรที่เกินความคาดหมาย ค่าเซ้งร้านเกือบแสน ทำไมเขาถึงกล้าช่วยฉันขนาดนี้...

เราคบกันมาเรื่อยๆ เขาคอยสนับสนุนทุกเรื่องที่ฉันทำ ฉันก็พยายามหาทางช่วยงานเขาทุกอย่างที่พอทำได้ เพื่อตอบแทนบุญคุณที่เขามีให้ เรานัดเจอกันบ่อยขึ้น สลับกันไปมา ถ้าฉันปิดร้านก็ไปหา ถ้าเขามีเวลาว่างจากธุรกิจก็จะแวะมา เขามีความเป็นผู้ใหญ่ มีเหตุผล แม้บางทีจะงี่เง่าบ้างแต่ก็รู้ว่าเขาบ่นเพราะรัก เพราะห่วง

ทุกอย่างดำเนินไปจนกระทั่งฉันเริ่มป่วย เพราะทำงานหนักเกินไป เราปรึกษากันและตัดสินใจเซ้งร้าน ฉันย้ายไปอยู่ใกล้ๆ เขา และหางานประจำทำ ระหว่างที่ยังไม่ได้ทำงานก็ช่วยงานเขา จนกระทั่งเวลาล่วงเลยไปเข้าสู่ปีที่ 2 ของการคบกัน เริ่มมีเรื่องผู้หญิงเข้ามาหนักมากขึ้น จริงๆ ระหว่างนั้นก็มีบ้าง แต่ไม่ได้มั่นใจ

ด้วยความดี ด้วยการเอาใจใส่ดูแล ของเขาที่ให้ฉันมาตลอด ฉันยอมปิดตาข้างเดียว มีโวยวายบ้าง แต่ก็แค่อยากให้รู้ว่าหึง แค่อยากปรามๆ เขาบ้างก็เท่านั้น

จนกระทั่ง วันหนึ่งความลับก็ถูกเปิดเผยออกมา เมื่อมีผู้หญิงแปลกหน้าคนหนึ่งอ้างตัวว่าเป็นแฟนที่คบกันมานานมากแล้ว และไม่เคยเลิกกัน แต่เธอรับรู้มาตลอดว่าเขาแอบมีคนนั้นคนนี้...เหมือนฟ้าผ่าลงมากลางหัวใจ

เราตัดสินใจลดสถานะกลายเป็นเพื่อน ยอมรับว่า ณ วันนั้นโกรธที่เขาหลอกเรา แต่พอกลับมาคิดทบทวน กลับรู้สึกว่าความรักที่เรามีให้เขาไม่ได้ลดลงเลย ความคิดถึงยังมีให้ตลอด ความเป็นห่วงไม่เคยหายไป เรายังรู้สึกดีๆ กับเขา ยังคงคอยติดตามชีวิตของเขา และทุกวันนี้เรายังคุยกัน แต่เราคุยกันในฐานะเพื่อน...และเขาก็ยังคงเป็นเพื่อนที่ไม่เคยทิ้งฉันไปไหน เหมือนตอนที่เราคบกันเป็นแฟน เพียงแค่สถานะมันต่างกัน

วันนี้ครบรอบ 3 เดือนที่เราเลิกกัน...เลิกเป็นแฟน...แต่เรายังเป็นเพื่อนกัน

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store