NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
อ่านหนังสือจบเล่มครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่?
หมวด: Campus

อ่านหนังสือจบเล่มครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่?

  • 9
  • 0
มรรคง่าย

จำได้ว่าก่อนจะมีสมาร์ทโฟน เป็นคนชอบอ่านหนังสือมากกกกก ถ้าได้หนังสือมาปุ๊บคือต้องอ่านจนจบเล่มเท่านั้น ไม่กินไม่นอนจะเข้าห้องน้ำก็ถือไปด้วย

อ่านยันสว่างก็มี อารมณ์เหมือนติดซีรี่ส์เกาหลี

ตอนวัยรุ่นยังใสๆ ชอบอ่านการ์ตูนญี่ปุ่น แนวรุ่นน้องม.ต้น หลงรักรุ่นพี่ม.ปลาย ที่เพื่อนไปยืมมาจากร้านเช่าการ์ตูนข้างโรงเรียน เพื่อนอ่านจบเราจะขออ่านต่อแล้วรีบคืนให้ เพราะเราเป็นคนอ่านหนังสือเร็ว เราก็รอดค่าเช่าไป ดีออก!!

กับอีกอันคือแอบอ่านนิยายเป็นตอนๆ ต่อจากพ่อ จำได้ว่าหนังสือชื่อบางกอก ถ้าจำไม่ผิดมันเป็นหนังสือรายสัปดาห์ ทุกอาทิตย์จะเฝ้ารอว่าพ่อจะออกไปซื้อมันมาเมื่อไหร่แล้วก็ต้องรอจนกว่าพ่อจะอ่านจบ เราถึงจะได้อ่านต่อ

พอช่วง ม.ปลายเริ่มเปลี่ยนมาเป็นหนังสือประเภทวรรณกรรม วรรณกรรมเยาวชนและนิยายรักอีโรติก เห้ยยยยย ไม่ใช่ละ นิยายรักโรแมนติก ส่วนหนังสือเรียน อย่าถามว่าอ่านมั้ย ตอบเลยว่าอ่านก่อนสอบก็พอ หึหึ หรือบางทีก็ไม่อ่านเพราะอ่านไปก็ทำข้อสอบไม่ได้อยู่ดี รอลอกเพื่อนตอนสอบละกัน

ม.ปลายเป็นช่วงเวลาที่เรารู้สึกว่าเลวร้ายที่สุดในชีวิตละ แม่ง ข้อสอบจะยากไปไหน แล้วอาจารย์จะสอนให้เข้าใจง่ายๆ หน่อยก็ไม่ได้ แต่...เดี๋ยวนะ หรือจริงๆ เพราะเราโง่เอง!!!

แต่ปกติเราจะเป็นเด็กหน้าห้อง ตั้งใจเรียน ส่งการบ้านครบ ครูถามอะไรตอบได้หมดยิ่งกว่าอับดุล ส่วนเพื่อนคนไหนเข้ามาอ่านแล้วคิดว่า เอ.....นี่ไม่น่าจะใช่เจนคนที่ชั้นรู้จัก ก็ข้ามไปนะ เพราะเจนมีหลายคาแรกเตอร์ และเจนอาจจะเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ อิอิ

 

กลับมาเรื่องหนังสือต่อ พอเข้ามหาลัย เจนก็เปลี่ยนไปจริงๆ อาจจะเพราะความเครียดจากการเป็นนักศึกษาพยาบาลหรือบุญพาวาสนาส่งเพราะหนังสือที่อ่านส่วนใหญ่ นอกจากหนังสือเรียนแล้ว เราก็อ่านหนังสือธรรมะ

อยากจะบอกว่าหลังจากได้รู้จักธรรมะ ชีวิตเราก็เบาสบายเลยค่ะ เครียดลดลง สอบผ่านฉลุย มีสติในการใช้ชีวิตมากขึ้นมากๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ถึงมากที่สุด

พอเข้าสู่วัยทำงาน ก็ยังมีสติแต่ไม่ค่อยมีสตางค์ เราเลยอ่านหนังสือประเภทพัฒนาตนเองและการลงทุน ควบคู่ไปกับหนังสือธรรมะ คือแบบเหยยยยย

ชีวิตดี๊ดีมันเป็นแบบนี้นี่เอง แต่แล้วววว

ก็มีมือที่สามเข้ามาในชีวิตรักของเรากับหนังสือ

เราเริ่มรู้จักกับมือถือ ที่แม่งแทบจะย่อโลกทั้งใบมาไว้ในมือเรา ทำให้เรารู้สึกว่าโลกอยู่ในมือเรา เราชอบและเรารู้สึกดีที่มีมือถือ เราเล่นมันได้แทบทั้งวันทั้งคืน เราติดมือถือมากขึ้น อ่านหนังสือน้อยลง ไม่ชอบอ่านอะไรยาวๆ ไม่ชอบอะไรที่ต้องคอย หรืออะไรที่ช้าๆ จะรู้สึกไม่ได้ดั่งใจขึ้นมาทันที เราหลงมือถือจนหัวปักหัวปำ อ่านหนังสือค้างไว้ไม่รู้กี่เล่มก็ไม่จบสักที แต่หนังสือก็ไม่เคยทิ้งเราไปไหน มันยังคงรอเราอยู่ที่เดิม รอว่าเมื่อไหร่เราจะเลิกหลงมือถือแล้วกลับมาหามันสักที

 

จนกระทั่งเราอายุมากขึ้นและตอนนี้เราเริ่มสำนึกได้แล้วว่า เราควรกลับมาอ่านหนังสือเพื่อเพิ่มรอยหยักในสมองบ้าง หลังจากที่โดนมือถือล้างสมองจนแทบจะกลวงโบ๋ เราควรกลับมาใช้ชีวิตช้าๆ ผ่านตัวหนังสือบ้าง ได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเอง รู้สึกดีกับตัวเอง คุยกับตัวเอง และที่สำคัญคือ บอกรักตัวเองทุกวัน

เมื่อไหร่ก็ตามที่เราบอกรักตัวเองและรู้สึกรักตัวเองได้อย่างสุดหัวใจ เราจะรู้สึกมีความสุข รู้สึกอิ่มเอมและรู้สึกเต็ม เมื่อนั้นเราก็พร้อมแบ่งปันความรักและความสุขไปยังคนรอบข้างโดยอัตโนมัติ

สุดท้ายอนาคตเราจะเป็นยังไงไม่รู้

แต่มีคนบอกว่า สามารถทายได้จาก...

เพื่อนที่เราคบและหนังสือที่เราอ่าน

ขอบคุณที่อ่านจนจบนะ ดีใจที่วันนี้คุณอ่านเกิน แปดบรรทัด...^____^

"ม ร ร ค ง่ า ย"

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store