NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
มาดามผีเล่าเรื่อง : ตำนานสยอง หอพักนักศึกษาปี 1
หมวด: Funny

มาดามผีเล่าเรื่อง : ตำนานสยอง หอพักนักศึกษาปี 1

  • 571
  • 1K
  • 9
มาดามผี

ทุกๆ สถาบันย่อมมีเรื่องราวที่แตกต่างกันออกไป โดยเฉพาะเรื่องลี้ลับ ที่เรียกว่าเป็นสิ่งที่คุยกันอย่างสนุกปากของเหล่าเด็กๆ ปีหนึ่งที่เข้ามาศึกษาในมหาวิทยาลัยเป็นครั้งแรก

 "โน" เป็นเด็กจากเมืองหลวงที่เข้ามาศึกษาที่มหาวิทยาลัยมีชื่อเสียงทางภาคเหนือของประเทศ ซึ่งนั่นแปลว่าเขาต้องอาศัยในหอพัก เพื่อใช้เป็นที่อาศัยในการเรียนมหาวิทยาลัยแห่งนี้

และแน่นอนว่าการเป็นเด็กหอนั้น เขาก็มักจะได้ยินเรื่องอะไรที่ทำให้อกสั่นขวัญกระเจิงอยู่บ่อยๆ จากรุ่นพี่ที่เคยอาศัยในหอพักนักศึกษามาก่อน ไม่ว่าจะเป็น หอนั้นเคยมีคนตายบ้าง หอนี้มีเด็กนักศึกษาเครียดเรื่องเกรดแล้วตัดสินใจจบชีวิตตัวเองด้วยการกระโดดหอตายบ้าง แต่โชคดีหน่อยที่เขาไม่ต้องอาศัยในหอพักนี้คนเดียว เพราะเขามีรูมเมทอีกคนที่ชื่อ "โอะ"

 

ชีวิตการเป็นนักศึกษาของโนก็เป็นไปอย่างเรื่อยๆ เรียนบ้างเล่นบ้างตามประสาเด็กปีหนึ่ง แต่มีอยู่วันหนึ่ง วันที่เขานั่งกินข้าวเย็นอยู่ที่โรงอาหารใต้หอพักนักศึกษากับโอะนั้น รุ่นพี่ปี 2 ที่สนิทกันของเขาก็เข้ามาคุยเล่นเรื่อยเปื่อย และวกเข้าเรื่องผีๆ สางๆ อย่างที่เขาเลี่ยงไม่ได้จริงๆ ถึงเขาจะเป็นคนกลัวเรื่องผีแต่อย่างน้อยเขามีโอะเป็นรูมเมท ก็หายกลัวไปได้เยอะ

 

"นี่มึง รู้รึเปล่าว่าหอที่พวกมึงอยู่อะ โคตรเฮี้ยนเลย" พี่จีพูดขึ้นมา 

"แม่ง ก่อนที่กูจะเข้ามาเรียนที่นี่ รุ่นพี่กูเล่ามาให้กูฟังอีกทีเว้ย มันมีนักศึกษาคนนึงติดเงินพนันบอล แล้วเจ้าหนี้มันบุกมาถึงหอ แล้วมันไม่มีเงินจ่ายหนี้เว้ย เลยโดนซ้อมตายคาโต๊ะเขียนหนังสือที่อยู่ในหอเลย" พี่จีพูดพร้อมทำหน้ากลัวๆ อยู่บ้าง ก่อนที่จะพูดต่อว่า 

"แล้วพวกมึงรู้รึเปล่าว่าโต๊ะเขียนหนังสืออะ ทางหอไม่ได้เปลี่ยนออกนะก็ยังอยู่ในห้องนั้นแหละ ให้คนเช่าคนต่อไปใช้ บางคนก็ได้ยินเสียงแปลกๆ ออกมาจากโต๊ะบ้าง บางคนก็เห็นคนมานั่งอ่านหนังสืออยู่ในเงาความมืดบ้าง" หลังจากที่พี่จีเล่าจบ ทั้ง 3 คนก็คุยสัพเพเหระทั่วไปก่อนที่พี่จีจะแยกตัวไปก๊งเหล้ากับเพื่อนๆ ที่ข้าง ม. 

 

แน่นอนว่าเรื่องนี้มันทำให้โนรู้สึกหวั่นๆ ใจอยู่บ้างเพราะโต๊ะตัวนั้นไม่รู้อยู่ห้องไหน มันจะใช่ห้องเขารึเปล่า ถ้าเขาคิดว่าคงไม่ใช่ เพราะเขาก็อยู่มานานแล้ว ยังไม่เจออะไรแปลกๆ ในห้องตัวเองเลย ถึงจะอุ่นใจขึ้นมานิดๆ แต่ในใจของโนก็ยังมีความกังวลอยู่

 

และแล้ววันหนึ่งโอะ ก็ติดงานสแตนด์เชียร์กีฬาที่คณะของตัวเอง ทำให้ต้องไปนอนห้องเพื่อน ไม่ได้กลับมานอนหอพักนักศึกษากับโน ซึ่งนั่นเป็นคืนแรกที่โนต้องนอนคนเดียว เขาใช้ชีวิตง่ายๆ อยู่ในห้องพักโดยการอ่านหนังสือทบทวนบทเรียนที่โต๊ะเขียนหนังสืออยู่ในห้องชิลๆ แต่อยู่ดีๆ โต๊ะของเขาก็รู้สึกสั่นขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุ จากสั่นก็กลายเป็นเหมือนคนมาเขย่าโต๊ะอย่างแรง เหมือนกับว่าจะพังโต๊ะเขียนหนังสือนั่นทิ้งลงซะอย่างนั้น

 

แว๊บแรกที่เข้ามาในหัวนั้นก็คือเรื่องที่พี่จีเล่าให้ฟังในคืนวันก่อนหน้า ..."อย่าบอกนะว่ามันคือห้องของเรา" โนคิดในใจ "ทำไมกูต้องมาเจออะไรแบบนี้วันที่กูต้องอยู่คนเดียวด้วย" 

ในตอนนั้นโนสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแล้ว หนึ่งวินาที เหมือนเป็นหนึ่งชั่วโมง โนขยับตัวไม่ออก โต๊ะก็เขย่าอยู่อย่างนั้นไม่ยอมหยุด สิ่งที่โนทำได้ในตอนนั้นก็คือ กอดโต๊ะเอาไว้ พยายามทำให้โต๊ะหยุดสั่น เพราะว่าความกลัวทำให้เขาก้าวขาไม่ออก ลุกไม่ได้ หนีไปไหนไม่ได้แล้ว

 

โน ยื้อกับการเขย่าของโต๊ะอยู่ซักครู่ ก่อนที่โต๊ะจะหยุดสั่น โน รู้สึกโล่งใจที่เหตุการณ์ไม่คาดฝันนั้นได้จบลงไปเสียที ละปล่อยมือออกจากโต๊ะ ...แต่ทันใดนั้นลิ้นชักโต๊ะก็เด้งและพุ่งออกมาจากใต้โต๊ะ ทำให้เขากระเด็นล้มลงไปกลางห้อง

 

เขากวาดตาไปมองที่ลิ้นชักโต๊ะที่เปิดออกมา ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงออกมาช้าๆ สั่นๆ เรียกชื่อของเขา ...."โน ...โน  ...โน ฮือออออออออ" ในตอนนั้นโนจิตหลุดไปแล้วทำได้แต่พนมมือไหว้และสวดออกมาแบบไม่เป็นภาษา แต่เสียงนั้นก็ไม่ยอมหยุด "....โน ฮือออออ โน.... โน..."

 เจ้าของเสียงนั้นค่อยๆ เอาหัวโผล่ออกมาจะลิ้นชักช้าๆ พร้อมครางเสียง สั่นๆ ในลำคอออกมาด้วย "....ฮือออออ โน ...โน ...โน ....โนบิตะ!!! นายจะล๊อกลิ้นชักโต๊ะทำไม ฉันนั่งไทม์แมชชีนแล้วเปิดลิ้นชักออกมาไม่ได้เนี่ย!!!" เจ้าของเสียง หัวกลมๆ สีฟ้า พูดขึ้นมาอย่างหัวเสีย .......

"อ้าววว โดราเอมอน ฉันขอโทษ" โน หรือ โนบิตะกล่าว

 

 

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store