NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
เทศกาลหนังเมืองคานส์เปิดแล้วหนังซอมบี้ฮิปสเตอร์ The Dead Don’t Die
หมวด: Entertainment

เทศกาลหนังเมืองคานส์เปิดแล้วหนังซอมบี้ฮิปสเตอร์ The Dead Don’t Die

  • 892
  • 260
  • 2
Kong Rithdee

“ไอ้พวกฮิปสเตอร์ส้นมือส้นตี*พวกนี้ชอบเสียดสีไปซะทุกอย่าง!” ตัวละครตัวหนึ่งว่าไว้ในหนัง The Dead Don’ t Die หนังใหม่ล่าสุดของผู้กำกับอเมริกัน จิม จาร์มุช ที่ได้รับเลือกเป็นหนังเปิดเทศกาลเมืองคานส์ครั้งที่ 72 เมื่อวันอังคารที่ 14 นี้ แน่นอนครับว่าหลังจากนี้อีกสิบวันเราจะเห็นภาพพรมแดงจากเมืองคานส์เต็มไปหมด จนบางคนอาจจะเอียนมากกว่าข่าวสว.-สภาพี่น้องเสียอีก แต่อย่าลืมว่าเทศกาลเมืองคานส์เป็นเทศกาลหนังที่ใหญ่ที่สุดในโลก (หากนับจากบรรดาผู้ร่วมงานนับหมื่น) และเป็นสถานที่เปิดตัวหนังใหม่มากมาย รวมทั้ง The Dead Don’ t Die ด้วย ล่าสุดที่สืบทราบ ผู้จัดจำหน่ายยังไม่คอนเฟิร์มว่าหนังจะเข้าเมืองไทย (น่าเสียดายถ้าไม่) แต่จะรอดูกระแสก่อนเพราะหนังจะฉายในอเมริกาเดือนหน้านี้

The Dead Don’ t Die ของจาร์มุช เรียกง่ายๆ เลยคือหนังซอมบี้แบบฮิปสเตอร์ ประเภทมุขหน้า dead หน้าตาย ยืนนิ่งๆ แล้วพูดบทโดยให้อารมณ์เสียดสี อะไรแบบนี้ที่ผู้กำกับไทยหลายคนนำมาใช้ ดั้งเดิมมาจากตัวพ่อจาร์มุชนี่แหละ ทำมาแล้วเกือบสามสิบปีและยังทำอยู่อย่างได้ผล หนังมีดาราเรียงแถวกันมามากมายจนทำให้พรมแดงที่คานส์เมื่อวันอังคารคึกคักมาก ทั้งทิลด้า สวินตัน ในบทช่างแต่งหน้าศพที่เป็นนักดาบซามูไรไปด้วย ทั้งอดัม ไดรเวอร์ บิล เมอร์เร่ โคลเอ้ เซวินญี่ สามคนนี่เล่นเป็นตำรวจ มีนักร้องอย่างทอม เวทส์ แลอิกกี้ ป๊อป คนหลังนี่เล่นเป็นซอมบี้เพราะลักษณะให้อยู๋แล้วไม่ต้องแต่งมาก สุดท้ายคือเซเลน่า โกเมซ ในบทวัยรุ่นที่เผชิญอาเพศซอมบี้ (โกเมซเพิ่งได้เดินพรมแดงคานส์เป็นครั้งแรกในงานนนี้ด้วย รูปเธอเยอะที่สุดในบรรดาดาราทุกคน)

เรื่องราวในหนังไม่มีอะไรซับซ้อน เมืองเล็กในอเมริกาอันเงียบสงบมีตำรวจอยู่สามคน กับชาวบ้านอีกกลุ่ม วันดีคืนดีเกิดเภทภัยเมื่อแกนโลกบิด (หรืออะไรสักอย่างนี่แหละ) จนไปปลุกคนตายในสุสานลุกขึ้นมาไล่กินคนเป็น ฟังดูเหมือนเราได้ดูอะไรแบบนี้มาเยอะ แต่เพราะนี่คือหนังของจิม จาร์มุช สิ่งที่ The Dead Don’ t Die ไม่เหมืนกับหนังซอมบี้เรื่องอื่นคือ อารมณ์แดกดัน เสียดสีอเมริกา ตัวละครที่เพี้ยนในหลากหลายองศา และมุกตลกร้ายหน้าตายที่อ้างอิงภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ อีกทั้งการยอมรับตัวเองว่านี่คือหนังซอมบี้ที่ตกทอดมาจากหนังซอมบี้อื่นๆ มากมาย โดยเฉพาะจากปูชนียบุคคลในวงการหนังผีดิบ เช่น Nosferatu และ Night of the Living Dead ของจอร์จ โรเมโร่ ดีใจมากที่ซอมบี้ในเรื่องนี้เป็นประเภทเคลื่อนไหวเชื่องช้า อืดๆ เหมือนสโลโมชั่น ไม่ใช่ซอมบี้สมัยใหม่ที่วิ่งเร็วอย่างใน World War Z หรือ Trainto Busan อะไรพวกนั้น

สิ่งที่จาร์มุชทำมาในหนังหลายเรื่องของเขา คือการมองประเทศอเมริกาด้วยสายตาของกวีพั๊งค์ อเมริกาที่ทั้งเผชิญหน้ากับความเสื่อมทางวัตถุและวัฒนธรรม แต่ยังคงเป็นอเมริกาที่ขบขันและสร้างตัวเองขึ้นมาใหม่ไม่ว่าจะตายไปกี่ครั้ง ในหนังเรื่องก่อนหน้า Patterson และ Only Lovers Left Alive (หรือจะถอยไปถึง Stranger Than Paradise ในยุค 90) ความถดถอยของอเมริกาถูกมองด้วยอารมณ์ที่ผสมผสานความเศร้าและความตลก ความ “ฮิป” ของจาร์มุชที่บางคนอาจจะหมั่นไส้จึงแฝงไว้ด้วยความโหยหาอะไรบางอย่างลึกๆ เสมอ

ใน The Dead Don’ t Die ก็เช่นกัน ถึงแม้อารมณ์เศร้าปนโหยหาที่ว่าอาจจะไม่แหลมคมเท่าเรื่องอื่นๆ กลับไปเน้นเอาลายเซ็นความฮาแบบนิ่งๆ มากกว่า เช่นการที่ซอมบี้เดินหาไวไฟ หรือตัวละครที่ทักอดัม ไดรเวอร์ว่าชอบหนัง Star Wars หรือเปล่า (อันนี้ฮามาก) และมุขล้อตัวเองอื่นๆ ที่บางอันก็เวิร์คบางอันก็อาจจะฝืนไปหน่อย เช่นเคย ตัวละครที่คนดูน่าจะเฮที่สุดคือทิลด้า สวินตันในบทนักดาบกำราบซอมบี้ เธอเป็นนักแสดงที่เข้าขากับอารมณ์ของหนังจิม จาร์มุชจริงๆ

ผู้เขียนจะรายงานเรื่องอื่นๆ จากเมืองคานส์ต่อไป ตอนนี้ได้แต่หวังว่าผู้จัดจำหนายจะเอา The Dead Don’ t Die มาฉายในไทยในไม่ช้านี้

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store