NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
กาแฟกับชีวิต
หมวด: Life

กาแฟกับชีวิต

  • 586
  • 26
  • 1
ลีลาวดีสีเลือด

“นี่มันเดือนพฤศจิกาจริงรึเปล่าวะ” ฉันเอ่ยพลางดึงเสื้อขึ้นลงไปมา ลมร้อนผ่าวแล่นเข้าไปในเสื้อผ้าฝ้ายสีขาว เม็ดเหงื่อแข่งกันผุดขึ้นมาในร่มผ้าประหนึ่งน้ำที่กำลังถูกต้มให้เดือด ปลายเดือนพฤศจิกาแล้วแต่ทว่าทำไมอากาศยังคงร้อนอบอ้าวเหมือนเดินเมษาไม่มีผิด “หลบแดดหน่อยไหม” หญิงสาวผมยาวดำสลวยถักเปียเรียบร้อย ใบหน้าคมขำ ตากลมโตคู่นั้นจ้องมาที่ฉัน เขาทำปากพยักพเยิดไปทางมุมหนึ่งของตึก “แกคิดว่าความหมายของชีวิตคืออะไรวะ” ฉันยืนนิ่งสายตาจับจ้องอยู่ที่รองเท้าคัชชูสีดำขัดมันวาววับเมื่อต้องแสงยามบ่ายแก่ๆ ฉันเขี่ยเท้าไปมากับก้อนกรวดเล็กๆ สีน้ำตาลส้มที่โรยเกลื่อนอยู่ริมทางเดิน พลางครุ่นคิดในใจถึงความหมายของชีวิต “อืมมมม ไม่รู้สิวะ” ฉันเงยหน้ามองเจ้าของต้นเสียงเมื่อครู่ มือยังลูบไล้ที่ปลายคางแกร็กๆ “ฉันเลิกหาคำตอบเรื่องนี้มานานแล้วว่ะ” ฉันเอ่ยพลางหันไปสบตาดำกลมโตคู่นั้นอย่างจริงจัง “แล้วแกล่ะคิดว่าคนเราเกิดมาทำไม” มันเอียงคอนิ่วหน้า ก่อนจะใช้ท่อนแขนอวบอ้วนฟาดเข้าที่หัวไหล่ของฉันอย่างจัง “เห้ย อะไรวะเนี่ย” ฉันกระโดดพรวด พลางหัวเราะคิกคัก

จะว่าไปแล้วเมื่อหลายปีก่อน ฉันก็เคยถามตัวเองอยู่หลายครั้งหลายหนเหมือนกัน ชีวิตคืออะไร แล้วคนเราเกิดมาทำไม แต่ยิ่งค้นหาเท่าไหร่กลับยิ่งไม่เจอคำตอบ… ไม่ใช่เพราะว่าเลิกหาคำตอบจึงหายสงสัย แต่คลายความสงสัยด้วยการออกไปหาชีวิต สองสามปีให้หลังมานี้ฉันรู้สึกว่าตัวเองเติบโตขึ้นมาก ไม่สิ!! ถ้าจะให้พูดกันแบบวิทยาศาสตร์ก็คงต้องมีหลักฐานมาประกอบ ใช้ความรู้สึกมาตัดสินนั้นคงไม่เหมาะสักเท่าไหร่ เอาเป็นว่าเปลี่ยนแปลงไป...แบบที่สังเกตได้วัดได้ก็แล้วกัน ฉันไม่แน่ใจว่านี่คือความหมายของชีวิตรึเปล่า แต่หลังจากนั้นฉันก็ไม่เคยถามหาความหมายของชีวิตอีกเลย จนกระทั่งเพื่อนร่วมงานตัวจิ๋วเจ้าปัญหา ได้นำพาฉันกลับไปนึกถึงมันอีกครั้ง

ผนังสีขาวสว่างจ้าขึ้นทันตา เมื่อแสงนีออนจากหลอดไฟแอลอีดีตกกระทบ ดวงตะวันเลื่อนคล้อยต่ำลงทำท่าผลุบๆ โผล่ๆ อยู่หลังเนินเขาสีน้ำตาลอมส้ม เป็นสัญญาณบอกช่วงเวลาของวัน นกกระจิบส่งเสียงเจื้อยแจ้วดังอยู่ไกลๆ ฉันค่อยๆ หย่อนตัวนั่งลงบนโซฟาสีเทา มันบุ๋มลงไปตามแรงโน้มถ่วงของโลก สายตายังคงเหม่อมองไปบนผนังว่างเปล่าสีขาว หม้อต้มกาแฟส่งเสียงประท้วงดังเอี๊ยดอ๊าด ฉันค่อยๆ ละสายตาจากผนังพยุงตัวเองขึ้นมาจากโซฟาเดินโงนเงนไปชงกาแฟก่อนจะกลับมานั่งลงที่เดิม กลิ่นกาแฟดำลอยคละคลุ้งอยู่ในห้อง ฉันยกมันขึ้นมาไว้ใกล้ๆ จมูก แล้วค่อยๆ หลับตาลงสูดกลิ่นอันอบอวล ก่อนจะละเลียดมันเข้าปาก อื้มม!! ฉันเลียริมฝีปากมันแผล็บที่ชุ่มไปด้วยน้ำสีดำ “เนี่ยแหละชีวิต” ฉันตอบพลางวางแก้วสีเขียวมะนาวใบย่อมขนาดพอดีมือลง… “นี่ก็ความหมายของชีวิต” ฉันยิ้มน้อยๆ แต่สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่แก้วใบเดิม ถ้าจะบอกเจ้าเพื่อนตัวปัญหาว่า เนี่ยความหมายของชีวิตคือไอ้นี่ แล้วยกแก้วกาแฟดำสีเขียวให้มันดู มันคงเอาแก้วทุบหัวเราแน่เลย คิดแล้วฉันก็อดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ ก็ช่วยไม่ได้มันคือเรื่องจริงนี่หว่า…

บางคนตามหาความหมายของชีวิตไปตลอดชีวิตก็หาไม่เจอ ในขณะที่บางคนไม่เคยสงสัยว่าชีวิตคืออะไร แต่ใช้ชีวิตอยู่อย่างคุ้มค่า เมื่อบางคนเลิกถามหาความหมายของบางสิ่งบางอย่าง เขาก็อาจจะแปลกใจเมื่อพบว่าคำตอบอยู่เบื้องหน้า หรือไม่คำตอบก็อาจจะมาเมื่อใครคนนั้นหยุดถามมัน...

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store