NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
เป็นธรรมทาน
หมวด: Life

เป็นธรรมทาน

  • 549
  • 5
  • 0
Sumook

เล่าสู่กันฟัง

 

 

กลางเดือนเดือนพฤษภาคม 2561

 

 

พ่อไม่สบายหนัก ติดเชื้อในกระแสเลือด ติดเชื้อในปอด

 

 

ถูกส่งตัวจากโรงพยาบาลอำเภอ เข้าโรงพยาบาลศูนย์มหาราช นครศรีธรรมราช

 

 

รักษาตัวใน ICU

 

 

ลูกคนนี้อยู่ไกล....นานพอควร...กว่าจะจัดการเรื่องลางานดูพ่อได้

 

 

อาการแย่....ถึงขั้นต้องปรึกษากันไว้อาจจะได้เป็นเจ้าภาพงานสีดำ

 

 

วันแรกที่ได้เจอพ่อในหอผู้ป่วย ICU...พ่อทุรนทุรายมาก ดิ้นไม่หยุด

 

 

ไม่มีสติ...ไม่รับรู้. ไม่รู้เรื่องอะไร

 

 

เข้าเยี่ยมพร้อมน้องชาย แวบแรกที่เห็น เขารู้สึกว่าเหมือนพ่อถูกทิ่มแทงด้วยของแหลม

เหมือนมีอะไรไล่ล่า

กำลังดิ้นรนสุดฤทธิ์เพื่อให้พ้นจากสิ่งผูกมัด

กำลังวิ่งหนีอะไรบางอย่าง

ล้มลุกคลุกคลาน

หวาดกลัวสุดขีด หนีอันตรายลนลาน

 

 

ไม่ต่างจากสัตว์ตัวเล็กตัวน้อยหนีตาย

 

 

ใช่

 

 

พ่อฆ่าสัตว์เป็นประจำ....

 

 

พวกเมนูของป่าต่างๆ

 

 

พ่อชอบกินมากนัก..

 

 

ยิ่งตกใจใหญ่ พี่สะใภ้บอกว่าพ่อตะเกียกตะกายเหมือนเต่าที่พ่อต้ม

 

 

ไฟฟืน น้ำในกระทะเริ่มร้อน เต่าตัวน้อยยิ่งทุรนทุราย

 

 

ช่วยมันก็ไม่ได้....เพราะจะมีปัญหากับพ่อสามี

 

 

คิดถึงหลวงพ่อจรัญที่ท่านเผชิญกรรมต้มเต่า

 

 

พ่อเราก็ต้มเต่า ต้มเพื่อแกล้มเหล้า

 

 

ก็ไม่รู้ว่าพ่อกำลังหนีเจ้าหนี้กรรมนี้หรือเปล่า. หรือหนีเจ้าหนี้กรรมไหน

 

 

น้องชายได้ยินเสียงที่ฉันไม่ได้ยิน

 

 

ปล่อยกู.....เสียงที่ฟังไม่เป็นเสียงจากลำคอพ่อ

 

 

แขนขาหน้าอกถูกมัดด้วยผ้าขวางอย่างแน่นหนา...พ่อดิ้นแรงมาก หากไม่ทำแบบนี้ อาจเกิดอันตรายกับคนไข้ได้

 

 

คนไข้ดิ้นจนตกเตียงได้

 

 

อาการไม่ดี....

 

 

ไม่รู้ว่าจะเป็นช่วงเวลาสุดท้ายของพ่อไหม

 

 

เราจะทำอย่างไรที่ช่วยพ่อได้บ้าง

 

 

พ่อเองบุญก็ไม่ค่อยได้ทำ

 

 

สร้างแต่กรรมมากกว่า

 

 

...เห็นแล้ว...พ่อไม่น่ารอด...

 

 

จึงปรึกษาพระอาจารย์ที่เคยแนะนำเรื่องปฏิบัติธรรม

 

 

ท่านแนะนำให้พูดข้างหูพ่อ...ขอบารมีพระอรหันต์นำทางดวงจิตของพ่อ

 

 

ฉันก็ทำตาม

 

 

เป็นความโชคดีของฉัน ที่ได้ปฏิบัติธรรม ได้ยินเรื่องกรรม

 

 

ได้ยินเรื่องการแนะนำดวงจิตในช่วงเวลาสุดท้าย

 

 

ช่วงเวลาขาดใจ

 

 

หากตั้งใจไม่ดี...ปลายทางคือทุคติภูมิ

 

 

เกิดเป็นเปรต สัตว์เดรัจฉาน สัตว์นรก อสุรกาย

 

 

ต้องทำอะไรก็ได้...ให้พ่อมีเสบียงบุญในช่วงเวลาสุดท้ายเพื่อไปภพหน้า

 

 

ประจวบเหมาะ....เห็นประกาศวัดตาลเอน กำลังสร้างศาลาปฏิบัติธรรม

 

 

จัดเลย.....กองบุญ 1 กอง ทำให้พ่อ ให้พ่อเป็นเจ้าภาพ

 

 

เห็นพวงมาลัยมะลิเล็กๆ

 

 

ก็เอาไปฝากพ่อ.....

 

 

บอกพ่อ พ่อเป็นเจ้าภาพสร้างศาลาปฏิบัติธรรมนะ

 

 

เวลา 19.00-20.00 น. เป็นเวลาเยี่ยมคนไข้

 

 

บอกพ่อ นำพ่อไหว้พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์นะพ่อ

 

 

ลูกพาพ่อไหว้...ทำใจให้หอมเหมือนดอกมะลินะพ่อ...ไหว้พระกัน

 

 

พาพ่อสวดมนต์...พ่อไม่รู้เรื่อง...ไม่มีสติ...เราก็สวดสั้นๆ ที่เราถนัด....พ่อก็สงบบ้าง...ทุรนทุรายบ้าง...

 

 

พี่พยาบาลบอกว่า...ช่วงลูกมาพ่อจะสงบกว่าปกติ

 

 

เมื่อหมดเวลาเยี่ยม ลูกออกไปก็ทุรนทุรายอย่างเดิม

 

 

เมื่อทำบุญให้พ่อ ก็บอกพ่อว่า...หากเขา (เทวทูตอะไรก็แล้วแต่) ถามว่า ได้ทำความดีอะไรบ้าง ให้พ่อตอบว่าพ่อเป็นเจ้าภาพผ้าป่า สร้างศาลาปฏิบัติธรรม 1 กอง

 

 

เพราะพ่อได้เป็นเจ้าภาพจริง

 

 

และลูกเองก็เคยปฏิบัติธรรม

 

 

ขอบุญนี้จงคุ้มครองนำดวงจิตพ่อ

 

 

หากร้อนก็ให้คลาย หากหนาวก็ให้อุ่น

 

 

หากอยู่ในภัย...ก็ขอให้คลาดแคล้ว

 

 

ช่วงเวลาเปลี่ยนภพชาติ พ่ออาจได้ยินเสียงอะไรก็แล้วแต่ เป็นเสียงสัตว์ เสียงด่าสาปแช่ง เสียงตะโกนเรียก

 

 

เสียงที่จะนำดวงจิตพ่อหลงทาง

 

 

บอกพ่อ....พ่อไม่ต้องฟังเสียงใครนะ....ฟังเสียงลูก...ลูกพาสวดมนต์...ให้พ่อเดินไปข้างหน้า...เดินไปสู่แสงสว่าง...เอาพวงมาลัยนี้ไปไหว้หลวงปู่มั่น ไหว้พ่อท่านคล้าย ไปไหว้พระธาตุพนมที่พ่อเคารพ

 

 

ให้พ่อเดินไปหาพระสงฆ์ องค์พระธาตุที่พ่อเคารพ ให้ไปหาสิ่งนั้น

 

 

แค่นี้ ก็เพียงพอให้จิตพ่อมีสิ่งยึดเหนี่ยวอันเป็นกุศล ไม่สาดส่ายเคว้งคว้าง

 

 

คงช่วยพ่อได้เท่านี้

 

 

ทำแบบนี้ทุกครั้ง....ทุกครั้งที่ได้เข้าไปเฝ้า

 

 

พ่อก็อาการค่อยๆ ดีขึ้นทีละนิด

 

 

จนช่วงหลังฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว

 

 

มีแต่คนชม...ว่าเยี่ยมมาก

 

 

ฟื้นตัวเร็ว

 

 

พิศวงว่ารอดมาได้อย่างไร

 

 

อาการดีขึ้นกลับมาบ้านพักฟื้น

 

 

ก็บอกให้พ่อทำแต่ความดี....ฆ่าสัตว์พอแล้ว...ไม่ต้องไปทำ

 

 

ส่วนตัวฉัน....

 

 

ลึกๆ ในหัวใจฉันรู้สึกว่าพญามัจจุราชให้เวลาพ่อแก้ตัว

 

 

ให้เวลาทำความดีเพื่อไปรายงานท่าน ว่ามีผลงานดีๆ อะไรที่ทำเพิ่มบ้าง

 

 

เพียงแค่ว่าพ่อจะได้รับเวลานานเท่าไหร่...แค่นั้น

 

 

/// ความตายเป็นเรื่องใกล้ตัว. ไม่สมควรโกรธเกลียดโกงแก่งแย่งช่วงชิง...รักกันให้มาก...ทำความดีให้มาก

 

 

ขอบคุณที่ตัวเองชอบเรื่องการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย

 

 

และสนใจพุทธศาสนา

 

 

ฉันเชื่อเรื่องบุญกรรมและดวงจิตสุดท้าย

 

 

ก็ยังสงสัย...อาจเป็นเพราะกุศลสร้างศาลา ที่อาจช่วยพ่อไว้

 

 

เวลาที่นำพ่อสวดมนต์ ช่วงเวลานั้นเป็นช่วงรวบรวมสติและความมั่นคงในใจ....ต้องฝ่าด่านน้ำตาไปให้ได้...ต้องทำให้ได้

 

 

เราเองต้องสงบและนิ่งพอ

 

 

พยายามและตั้งใจเพื่อส่งดวงจิตสุดท้ายของพ่อ....ให้ไปสู่สิ่งอันเป็นมงคล

 

 

และสุดท้ายก็ได้ชีวิตพ่อคืนมาอีกครั้ง

 

 

หวังว่าต่อจากนี้พ่อจะสะสมแต่สิ่งดีงาม

 

 

ต่อ....

 

 

พ่ออาการแข็งแรงมาก ขนาดปีนต้นมะพร้าวได้

 

 

แต่ก็ไม่นานกลิ่นเหม็นของเหล้า ที่พ่อเห็นว่าหอม. มันยั่วยวนให้พ่อกลับไปหาอีกครั้ง

 

 

ก่อนหน้านี้ พ่อเข้า ICU และรอดได้เพราะเหล้า

 

 

และครั้งนี้พ่อก็เข้า ICU เพราะเหล้า

 

 

ครั้งนี้ไม่ได้โชคดีเหมือนครั้งก่อน

 

 

พ่อเป็นอัมพาตซีกซ้าย, ติดเชื้อราในสมอง

 

 

เข้า ICU 1 เดือน รอดตาย สภาพแต่ร่างกายไม่เหมือนเดิม

 

 

ก่อนเข้า ICU พ่อนอนซมในห้อง...ดูซึมๆ ช้าๆ

 

 

น้องสะใภ้เห็นภาพแปลกตา

 

 

ใครไม่รู้ มานั่งคุดคู้จ้องมองพ่อที่นอนหันหลัง

 

 

เป็นผู้ชายตัวเหลือง หัวยุ่ง ผอมเกร็ง

 

 

เห็นเพียงเสี้ยววินาที

 

 

ถามผู้รู้ ผู้มีสมาธิดี

 

 

คนที่เป็นปริศนา คนนั้นคือเจ้ากรรมนายเวร

 

 

รอคอยการเอาคืน รอคอยเวลาของเขา

 

 

พ่อทนทรมานเป็นผู้ป่วยติดเตียง ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ต้องให้อาหารทางสายยาง. ร้อนหนาวบอกไม่ได้

หลังนอนโรงพยาบาล ใน ICU 1 เดือนเต็ม

 

 

กลับมาบ้าน ประคองตามอาการเป็นเวลาเพียง 1 เดือนกับ 18 วัน พ่อก็ลาโลกไปตลอดกาล ในเย็นวันที่ 18 ธันวาคม 2561

 

 

บุญใดกุศลใดที่ลูกทำ ขอให้ถึงพ่อของลูก

 

 

ขอให้พบสุข พ้นทุกข์พ้นภัย

 

 

เรื่องราวนี้อันเป็นอีกตัวอย่างกรรมในยุคสมัย ที่เห็นว่าผลกรรมเป็นเรื่องโกหก กรรมเป็นสิ่งไม่มีจริง

 

 

เล่าให้คนอื่นอ่านเป็นวิทยาทานนะพ่อ เป็นตัวอย่างให้คนอื่นจะได้ทำแต่สิ่งดีๆ ไม่ต้องผิดพลาดอย่างที่เราเคยได้ทำ

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store