NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
ต้นข้าวรวงรัก (2)
หมวด: Funny

ต้นข้าวรวงรัก (2)

  • 553
  • 0
  • 0
เฌอมองค์ หว่อง

  

เกวียนเล่มนั้นถูกวัวหนุ่มสาวสองตัวลากจูงมาตามถนนฝุ่นหัวนา  พาหนะชนิดนี้กลายเป็นของแปลกประหลาด  เพราะไม่มีใครเขาใช้กันแล้ว  เกือบทุกบ้านต่างมีรถไถเดินตามซึ่งต่อพ่วงด้วยกระบะฉุดลากกลายเป็นพาหนะอเนกประสงค์ หรือไม่ก็รถจักรยานยนต์คันงาม  

น่าแปลก  คนขับเกวียนเป็นหญิงสาว!  

คนขับเกวียนหวดแส้ในมือกระตุ้นให้วัวหนุ่มสาวออกแรงลากเกวียนขึ้นจากถนนฝุ่นที่อยู่ต่ำกว่าถนนลูกรัง  ซึ่งต้องใช้แรงมากกว่าปกติ  ดังนั้นจึงต้องเร่งฝีเท้าตั้งแต่ในระยะร่วมยี่สิบเมตร  ไม่ทันที่เกวียนจะขึ้นจากถนนฝุ่นได้สำเร็จ  เสียงบีบแตรจากรถยนต์คันหนึ่งดังขึ้น

ปี๊นนนน! 

“เฮ้ย!” คนขับเกวียนหลุดปากตื่นตระหนก

วัวหนุ่มสาวตื่นพาเกวียนทะยานไปข้างหน้าแล้วพาออกทุ่งนาแห้งกรังที่อยู่อีกฟากหนึ่งด้วยพละกำลังอันเหลือเฟือ

คนขับต้องลุกขึ้นยืนทรงตัวและดึงเชือกพร้อมกับปลอบไม่ให้วัวตื่นตกใจมากกว่าที่เป็นอยู่  หล่อนดึงเชือกจนหน้าของวัวแหงนขึ้นฟ้า  มันพาเกวียนวนอยู่หลายรอบจึงสงบลง  หญิงสาวกระโดดลง ถอดพวกมันออกจากแอกผูกไว้กับล้อเกวียน  

หล่อนกระชากหมวกปีกกว้างและดึงผ้าขาวม้าที่พันใบหน้าอยู่ออก  สายตาที่มองไปยังร่างของสองชายที่ยืนหน้าซีดอยู่ข้างรถปิคอัพแทบลุกเป็นไฟ!

วินาทีตั้งแต่หมวกปีกกว้างและผ้าขาวม้าถูกสลัดออก  เผยให้เห็นเป็นใบหน้าพริ้มเพรา  ขาวอมชมพู  เกลี้ยงเกลาปราศจากไฝฝ้าราคี  กำลังเข้มขึ้นด้วยเลือดสูบฉีดรุนแรง  ราวกับมนต์สะกดผู้จัดการธ.ก.ส.หนุ่มให้แน่นิ่งงงงันอยู่ตรงนั้น!

หล่อนเหมือนนางฟ้าเดินดิน!

หญิงสาวก้าวเข้ามาหาคนทั้งสองด้วยอารมณ์ที่เดือดปุด  

“ขับรถประสาอะไรวะ?”

“เอ้อ...” 

เจอคำถามอย่างก้าวร้าวของหญิงสาว  ทำให้นายบุญถึงกับพูดไม่ออก  

แต่ความก้าวร้าวของหล่อน  ไม่ได้ทำให้ภูมิรามหมดความสนใจในตัวของหญิงสาวผู้นี้เลย  

“ผมต้องขอโทษแทน น้าบุญด้วย”

เขากล่าวเสียงนุ่ม  สุภาพ

“ขอโทษแค่นี้หายหรือไง  ฮ้า?”

นายบุญเกาท้ายทอยแกรก  

“นี่อีหนู  อย่ามาลูกไม้กับเจ้านายของข้าเชียวนะ  เจ้านายของข้าอุตส่าห์ขอโทษแล้วเอ็งก็ควรให้อภัยซีวะ หรือว่าเอ็งต้องการอะไรมากกว่านั้น”

หญิงสาวตาเขียว กระชากเสียง

“ลุง  ผมขาว ๆบนหัวน่ะเค้าเรียกแก่ แต่แก่แล้วแก่เลยอย่างลุงเนี่ย  เสียชาติเกิดชะมัด”

“บ๊ะ! นังนี่  ลามถึงหัวข้า” นายบุญโกรธ

“คุณครับ  ผมยอมรับผิดทุกอย่าง จะให้ทำอย่างไรคุณถึงจะยอมให้อภัย”

ริมฝีปากรูปคันศรของหญิงสาวมีรอยยิ้มเหยียดผุดขึ้นนิดหนึ่งขณะเจ้าหล่อนยื่นมือไปข้างหน้า 

“พันหนึ่งสำหรับค่าทำขวัญ”

“มากไปแล้วโว้ย!” นายบุญตะโกน

ภูมิรามโบกมือปรามคนขับรถ และควักกระเป๋าสตางค์ออกมา 

แบงก์พันหลุดจากมือของชายหนุ่มไปอยู่ในมือของหญิงสาวอย่างรวดเร็ว  แววตาที่เหมือนจะลุกเป็นไฟในตอนแรก  เปลี่ยนประกายเป็นเจิดจ้าอย่างเจ้าเล่ห์  และเสียงหัวเราะของหล่อนร่าเริงราวกับเสียงระฆัง!

หญิงสาวหมุนร่างก้าวจากสองหนุ่มต่างวัยไปยังเกวียนและวัวของหล่อน  นายบุญกัดฟันกรอดด้วยความแค้น  เขาอยู่มาจนปูนนี้  ยังไม่เคยรู้สึกเสียหน้าและแค้นใครเหมือนกับเด็กสาวรุ่นลูกคนนี้เลย 

ขณะนั้น โทรศัพท์มือถือของชายหนุ่มกรีดเสียงดังขึ้น  เขามองหน้าจอ  พลันสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสุขก็เปลี่ยนเป็นขรึมราวกับคนละคน  เขาพูดโทรศัพท์เพียงไม่กี่คำก็เอ่ยกับคนขับรถวัยกลางคน

“น้าบุญ  รีบกลับสำนักงานเถอะ”

“อ้าว  แล้วเรื่อง...?”

“ไว้วันหลัง  มีคนสำคัญมารอพบผมที่สำนักงาน”

----------

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store