NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
ฝันร้ายกลายเป็นดี
หมวด: Life

ฝันร้ายกลายเป็นดี

  • 533
  • 0
  • 0
ชายเสรี

 

 

ผมเพิ่งตื่นจากฝันร้ายที่รู้สึกว่าออกจะรุนแรงที่สุดในรอบปี

ในฝันนั้นมีว่า...  พ่อของผมโดนข่มขู่คุกคามด้วยถ้อยคำหยาบคายจากตำรวจบนโรงพัก ขณะผมกำลังนั่งมองอยู่ใกล้ ๆ เห็นสีหน้าของพ่อมีแววตื่นตระหนกตกใจอย่างน่าสงสาร

ผมโกรธตำรวจคนนั้นมาก ถ้าไม่ติดกับสถานที่และเครื่องแบบผีห่าที่มันสวมอยู่ ไม่แน่ผมอาจจะกระโดดเข้าชกหน้ามันสักหมัดสองหมัดไปแล้วก็ได้

แต่ 'ผม' ที่ปรากฏอยู่ในความฝันก็อดจะนึกแปลกใจตัวเองไม่ได้เหมือนกัน  ว่าทำไมผมถึงได้มีความโกรธแค้นต่อผู้อื่นผุดขึ้นมารุนแรงมากมายขนาดนี้  ทั้งที่เดี๋ยวนี้ผมเริ่มจะปลงตกกับชีวิต  เพราะผมเริ่มจะคลำทางพบสุขจากการรับรู้เกี่ยวกับอะไรเป็นอะไรสำหรับการมีชีวิตที่ดีของคนเราได้มากขึ้นแล้ว

หรือตำรวจคือภาพลักษณ์ที่แย่ที่สุดในความรู้สึกของผม  การกระทำทุกอย่างของพวกตำรวจจึงไม่อาจทำให้ผมเพิกเฉยจนถึงกับปลงตกกับเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นต่อหน้าได้

ในฝันนั้น พ่อกำลังนั่งก้มหน้าตัวสั่นอยู่ต่อหน้าผม ในขณะที่ตำรวจผู้นั้นไม่ได้มีความเกรงใจผมที่เป็นลูกชายของพ่อเลยสักนิด

ผมขบกรามสองข้างบดขยี้เข้าหากันอย่างรุนแรง หัวใจสั่นรัวด้วยความโกรธ

จนในที่สุดผมก็ลืมตาตื่น ทั้งที่ใจก็ยังสั่นอยู่เพราะฤทธิ์โกรธที่พ่วงติดมาจากฝันร้าย  แต่ในที่สุดผมก็รู้สึกดีใจ  เมื่อรู้ว่าที่แท้สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นมันเป็นแค่ความฝัน   เพราะจริง ๆ พ่อของผมท่านได้เสียชีวิตและลาจากผมไปเป็นเวลาสองปีกว่าแล้ว

เมื่อเกิดความมั่นใจว่านั่นคือความฝัน แม้จะเป็นฝันร้าย ผมก็ยังอดรู้สึกดีใจกับตัวเองเสียไม่ได้ และพานคิดว่า อาจเป็นเพราะวิญญาณแห่งความหวังดีของพ่อคงจะลอยมากระตุ้นเตือนให้ผมลงมือทำในสิ่งที่รักที่ชอบให้มันจริง ๆ จัง ๆ เสียที

"พ่อผมเขียนนิยายได้ตั้งเล่มสมุดแน่ะ"

สมัยเด็ก ๆ ผมเคยหยิบสมุดปกอ่อนเล่มเล็ก ๆ ที่ผมเขียนอะไรต่อมิอะไรประสาเด็กไว้ในนั้นชูขึ้นอวดพ่อ

พ่อหัวเราะ "เอาไปให้แม่อ่านเถอะ แม่เอ็งติดนิยายบางกอก แม่เขาชอบอ่านหนังสือเหมือนเอ็ง พ่อไม่มีเวลานะ ต้องรีบไปทำงาน"

ผมหยิบมือถือที่วางไว้ข้างเตียงนอนมากดปุ่มเปิดหน้าจอเพื่อดูเวลา เพราะถึงตอนนี้ผมรู้สึกหายง่วงนอนอย่างเด็ดขาดแล้ว และก็ไม่อยากจะฝืนหลับตานอนต่อไปอีก

หลังจากเข้าห้องน้ำอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว ผมก็ขับแมงไซค์ออกจากเรือนนอนของบ้านเช่าที่ชุมชนเมโทร   มุ่งหน้ามาที่ร้านทำป้ายของผมที่หน้าไปรษณีย์  ที่นี่มีไวไฟ มีคอมพิวเตอร์ มีกระติกน้ำร้อน มีกาแฟให้ชงดื่ม จึงสะดวกที่จะนั่งเขียนอะไรเล่นไปตามสบายจนกว่าจะรุ่งสาง...และได้เวลาทำงาน

"ลุงตื่นนอนดึก ๆ ทุกคืนเลย นี่ก็เพิ่งจะตีสาม...?"

สาวเซเว่นที่ปั๊มน้ำมันริมถนนก่อนจะถึงหน้าไปรษณีย์พูดขึ้นเมื่อผมยื่นห่อแซนด์วิชให้เธอคิดเงินที่หน้าเคาน์เตอร์

"ลุงตื่นมาเขียนนิยายนะนังหนู"

"อ้าว-ลุงเป็นนักเขียนหรือนี่?"

เธอเผยอรอยยิ้มบาง ๆ สำแดงความชื่นชอบที่มีต่อผม

แต่ผมอาย ที่ลืมเท็จไปเรื่องอื่น

ลุงนี่นะรึ--นักเขียนขี้หมาที่ไหนกัน  เขียนหนังสืออ่านไม่รู้เรื่องกับเขาเลยสักฮอ!?

*********************************************

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store