NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
ภูตเพลิงพยาบาท ตอน 4
หมวด: Funny

ภูตเพลิงพยาบาท ตอน 4

  • 570
  • 0
  • 0
พี่กิ๊บ59

  “มันยังไปไหนไม่ได้ เราจ่ายค่าหัวมันไปเยอะมาก ยังทำงานไม่คุ้มเงิน” ดวงเนตรบอกทันควัน

ปานนภาแทรกขึ้น “จริงด้วยค่ะคุณแม่ จะว่าไปมันซักผ้ารีดผ้าสะอาดกว่าคนอื่น มันยังพอมีประโยชน์ใช้งานได้ หาคนมาเพิ่มก็ไม่รู้จะทำดีเหมือนมันหรือเปล่า”

“ให้มันอยู่แต่ในครัวก็คงไม่เป็นไร แต่มันชอบเสนอหน้าออกมานี่สิ เห็นแล้วมันอยากตบให้ยับ” เบญญาบีบมือตัวเองแน่นกัดฟันกรอด เส้นริษยาทำงานเต็มระบบ

ดวงเนตรนึกอะไรขึ้นมาได้ “อ่อ พรุ่งนี้วรากรณ์ลูกชายลุงบำรุงเขาจะมาที่นี่นะ”

สองพี่น้องเบิกตาโต  ร้องเสียงหลงขึ้นพร้อมกัน 

“พี่กรณ์!” ต่างดีใจแววตาเป็นประกาย

“ใช่ เห็นว่าคุณบำรุงเพื่อนพ่อ จะเปิดบริษัทอาหารทะเลแช่แข็งส่งออกสาขาของคุณพ่อ คงให้ลูกชายบริหาร เลยจะเข้ามาปรึกษาพ่อ เห็นว่าพ่อกว้างขวางแถวนี้”

เบญญาทำท่าฝันหวานยิ้มละไม “พี่กรณ์ ไม่ได้เจอกันนาน คงหล่อน่าดู” แต่แล้วเมื่อหันมาทางพี่สาวเห็นยิ้มหวานตาเป็นประกายอยู่คนเดียว ก็ไม่พอใจ “นี่!..พี่ปาน หยุดฝันไปเลยนะ พี่กรณ์น่ะของฉัน”

“เอ๊ะ อยู่ๆ มาพูดเองเออเองได้ไง ไม่รู้ล่ะ พี่ก็มีสิทธิ์เหมือนกัน”

“เอ๊ะ พี่ปาน แต่พี่มีผัวแล้วนะ ผ่านการแต่งงานมาแล้วด้วย”

“แล้วยังไงไม่ทราบ!  ก็ฉันเลิกกับผัวไปแล้ว มันผิดตรงไหน มันหนีกลับประเทศไปแล้วแกก็เห็น ฉันจะเอาใครเป็นผัวใหม่ มันก็เรื่องของฉัน! แกอย่าแส่!”

“หน้าไม่อาย”

“นี่แกด่าฉันเหรอนังเบญ”

“เออ!..แต่รับรองได้ ว่าพี่ไม่มีทางได้พี่กรณ์ไปแน่ๆ เพราะเบญจะทำให้เขาเป็นของเบญ”

ดวงเนตรแทรกอย่างขัดใจ “โอ้ย..ทำไมพวกแกเป็นแบบนี้นะ นี่ขนาดยังไม่ทันเห็นหน้าก็แย่งกันขนาดนิ้ บอกเอาไว้ก่อนเลยนะ ถ้าอยู่ต่อหน้าเขาแล้วทำเรื่องอับอายล่ะก็ มันจะชวดกันทั้งคู่นั่นแหละ!” ดวงเนตรเดินผละออกไปอย่างหงุดงหงิด 

สองพี่น้องหันมาจ้องหน้าชิงดีชิงเด่นกันไม่เลิก

“ของฉัน”

“ของฉัน”

“ของฉัน

“เอ๊ะ บอกว่าของฉัน” ต่างไม่มีใครยอมใคร 

                                                          **************

รถยนต์คันหรูสีดำสนิทแล่นเข้ามาจอดหน้าบ้านอดิสรในวันต่อมา สองชายต่างวัยก้าวลงมาจากรถ

คนหนึ่งคือ วรากรณ์ หนุ่มหล่อหน้าตาดี วัย 27 ปี ดีกรีนักเรียนนอก ขาว สูง คมเข้ม ตรงตามแบบฉบับที่สาวๆ หมายปอง ตามกันมาอีกคนคือ บำรุง ผู้เป็นพ่อวัย 45 ปี เพื่อนอดิสรที่รู้จักมักคุ้นกันมานาน สองพ่อลูกเดินเข้าไปที่ห้องรับแขก ตามที่สาวใช้ออกมาเชื้อเชิญ

เมื่อเข้าไปถึงด้านใน เห็นมีอดิสร ดวงเนตร ปานนภา และเบญญา ที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว 

วรากรณ์ยกมือไหว้อดิสรและดวงเนตรตามมายาทที่พึงเป็น เบญญาและปานนภายิ้มออกนอกหน้า ยกมือไหว้บำรุงแต่สายตามองไปยังวรากรณ์เป็นจุดเดียวกัน สองสาวออกอาการขวยเขินนั่งแทบไม่ติดที่ วรากรณ์ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร

“นี่ลูกชายลุง ตากรณ์ จำได้มั้ย” บำรุงแนะนำลูกชาย

“จำได้สิคะ” สองพี่น้องพูดขึ้นพร้อมกัน 

ดวงเนตรแทรกเสียงขึ้นมาแทน “สองคนนี้ดีใจใหญ่ ที่ตากรณ์จะมา”

วรากรณ์สบตาสองสาวยิ้มแย้มทักทาย “เบญ ปาน นี่ถ้าไปเจอกันที่อื่นพี่คงจำไม่ได้” เขาหันมาทางอดิสร “ผมเคยมาที่นี่ตอนเด็ก แล้วก็ไปต่างประเทศ เลยไม่ได้เจอกับน้องๆ ที่นี่เปลี่ยนไปเยอะมากนะครับลุง”

เบญญารีบบอก “ค่ะเปลี่ยนไปเยอะมาก พี่กรณ์ก็หล่อขึ้นมากค่ะ” 

“ยัยเบญ” ผู้เป็นแม่ตกใจจ้องมองเขม็งปรามลูก

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store