NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
ชายผู้กระโจนออกนอกโลก (Ep.5 of 6)
หมวด: Funny

ชายผู้กระโจนออกนอกโลก (Ep.5 of 6)

  • 536
  • 0
  • 0
RamonaSays

ครั้งสุดท้ายที่ฉันได้พบกับแก้ว คือวันที่ฉันตัดสินใจบอกเขาเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิตฉัน ฉันกำลังจะหมั้นกับลูกชายเพื่อนของแม่ เขาโตกว่าฉันห้าปี พวกเขาพาครอบครัวเดินทางจากกรุงเทพฯ มาสู่ขอฉันและแม่ก็เห็นดีด้วย แม่มีความเห็นว่าอยากให้ฉันไปเรียนต่อปริญญาโทที่กรุงเทพฯ และหลังจากเรียนจบถึงจะแต่งงาน ฉันรู้ว่านั่นคือความหวังดีของผู้ใหญ่ ประกอบกับเขาคนนั้นแรกพบดูเป็นคนจิตใจดี ฉันจึงไม่ขัดข้อง เพราะรู้ว่าทางที่แม่เลือกให้เดิน คือทางปูลาดไปยังอนาคตที่ดี ไม่มีครั้งไหนในชีวิตที่ฉันขัดความปรารถนาดีของแม่

แก้วซึมลงถนัดตา ฉันรู้ว่าเขาไม่มีใคร แต่ชีวิตคนเราต้องพบกับทางแยก ไม่วันใดก็วันหนึ่ง เหมือนเช่นตอนเรียนมัธยม เราสองคนยังต้องแยกเรียนคนละที่ แม้หลังกลับจากโรงเรียนยังได้พบกันก็ตาม ฉันเห็นใจเขาทุกเรื่อง ฉันน่าจะเป็นเพื่อนเพียงคนเดียวที่เขารู้สึกผ่อนคลายเมื่ออยู่ด้วย เรื่องนี้จึงเป็นความหนักใจที่จะบอกกับเขา 

เป็นครั้งแรกที่เห็นน้ำตาของแก้วไหลเอ่อท้นขอบตา ร่างสั่นเทิ้มหายใจแรง แก้วนิ่งมองฉันอยู่นานก่อนจะกลืนก้อนบางอย่างลงคออย่างยากเย็น เขาหันหน้าไปทางอื่นในขณะที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉัน ฉันคิดว่าเขาคงเสียใจที่ฉันซึ่งเป็นเพื่อนคนสุดท้ายในชีวิตจะทิ้งเขาไป ฉันเองก็รู้สึกเศร้าอย่างบอกไม่ถูกเช่นกัน

“นิด ไม่ไปได้มั้ย”            

 

 

“พระเริ่มสวดแล้ว นิด!” เพื่อนของฉันที่อยู่ในท่าพนมมือ กระทุ้งศอกเบาๆ มาที่แขนฉันเพื่อเตือนให้พนมมือตาม ฉันมองดูรูปวาดที่เขาเคยวาดรูปตัวเองติดไว้ข้างฝาในห้องนอน บัดนี้มันทำหน้าที่เป็นตัวแทนเขา ตั้งตระหง่านอยู่หน้าโลงศพที่บรรจุร่างเขาไว้  

ฉันนึกถึงคำพูดของเพื่อนที่เล่าค้างไว้ถึงเหตุการณ์ในวันนั้น จึงขอให้เล่าต่อระหว่างรอพระสงฆ์สวดพระอภิธรรมเข้าสู่บทที่สาม

“ประมาณตีหนึ่งนั่นแหละที่มีคนเห็นแล้วเล่าว่าแก้วนั่งดื่มเบียร์อยู่ริมฟุตบาท มองรถที่วิ่งไปวิ่งมา เขานั่งอยู่นานหลายชั่วโมงตั้งแต่หัวค่ำ พร้อมกับจิบเบียร์ไปเรื่อยๆ ไม่ทันคาดคิด จู่ๆ เขาก็ขว้างกระป๋องเบียร์กระแทกลงพื้น แล้วลุกขึ้นพุ่งตัวเข้าหารถที่กำลังวิ่งมาด้วยความเร็ว ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก คนขับแตะเบรกไม่ทันเลยชนเข้าอย่างจังกระเด็นไถลไปอีกเลน คนที่เห็นเหตุการณ์เล่าอีกว่าเขาพยายามลุกขึ้นมาอีก แต่ก็มีรถอีกสองสามคันที่วิ่งตามกันมาชนซ้ำและทับร่างเขาจนแน่นิ่งไป ไม่มีใครหยุดรถได้ทัน เพราะมันทั้งมืดและเกิดขึ้นรวดเร็ว หลายคนที่ไปมุงดูศพพูดว่าเกือบจำศพไม่ได้ ถ้าไม่ได้เห็นกันก่อนที่จะตายก็ไม่รู้แน่ๆ ว่าเป็นแก้ว” เพื่อนเล่าต่อไปอีกด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“คืนนั้นพอชั้นรู้ข่าวก็รีบวิ่งไปดู เห็นร่างแก้วนอนอยู่กลางถนน มีคนช่วยโบกรถแล้วใช้เก้าอี้พลาสติกวางล้อมไว้กันรถที่วิ่งไปมาให้ขับออกห่างจากบริเวณนั้น เพื่อรอให้ตำรวจเดินทางมาถึง แม่กับพ่อชั้นก็ขับมอเตอร์ไซค์ตามไปดูด้วยเพราะเป็นห่วงเห็นชั้นวิ่งออกมากลางดึก ทีแรกชั้นก็ไม่กล้าดู แต่ก็อยากให้แน่ใจว่าคือเขา”

เพื่อนเล่าถึงตรงนี้ตัวฉันเย็นวาบน้ำตาคลอหน่วยขึ้นมาทันที ลำคอตีบเมื่อนึกถึงหน้าแก้ว หนุ่มเจ้าของนัยน์ตาเศร้า ที่น้อยครั้งจะเผยรอยยิ้มออกมาให้เห็น ฉันไม่กล้าจินตนาการภาพตามที่เพื่อนเล่า นั่นเพราะอยากจดจำภาพของเขาที่เคยเห็นด้วยสองตาตัวเองไว้เพียงภาพเดียวในใจ

“ส่วนเกม..” เพื่อนเล่าต่อ “เขาเอาแต่ลุกๆ นั่งๆ เดินไปเดินมาอยู่ริมฟุตบาท ร้องไห้ฟูมฟายจนน่าสังเวชใจ สติมันคงเพี้ยนด้วยมั้ง ก็ทั้งเสพทั้งดมไม่อยากคิดเลยว่ามันจะเป็นยังไง ใครจะดูแล ใครจะสนใจชีวิตมัน” เพื่อนถอนใจและพูดอีกว่า “แล้วตั้งแต่คืนนั้น มันเดินหนีไปไหนไม่รู้ จนถึงตอนนี้ก็ไม่มีใครเห็นอีกเลย ชั้นภาวนาในใจขอให้มันไม่ไปไหนไกล” ฉันพยักหน้ารับ

 

(อ่านต่อตอนหน้า)

ภาพ https://pxhere.com/th/photo/570022

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store