NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
ชายผู้กระโจนออกนอกโลก (Ep.4 of 6)
หมวด: Funny

ชายผู้กระโจนออกนอกโลก (Ep.4 of 6)

  • 537
  • 0
  • 0
RamonaSays

“นิด นิด เราสอบติดแล้วนะ” แก้ววิ่งกระหืดกระหอบพลางตะโกนบอกข่าวดีที่สอบติดโรงเรียนสารพัดช่างแห่งหนึ่งเมื่อมาถึงรั้วหน้าบ้าน ฉันรีบเดินออกไปหา เขาหยุดยืนพลางหอบหายใจแรงด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้มแต่มิอาจซ่อนดวงตาที่เจือความโศกไว้ได้ ฉันรู้สึกยินดีและตื่นเต้นไปกับเขาด้วยที่จะได้เรียนในสิ่งที่ชอบ เขามุ่งมั่นทำจนสำเร็จ และดูเหมือนความสุขได้เดินทางมาถึงเขาเป็นครั้งแรก

“นิด ไปหุงข้าวให้แม่หน่อยสิ!” เสียงแม่ตะโกนดังออกมาจากในบ้าน ฟังจากน้ำเสียงแม่คงไม่พอใจนักที่เห็นฉันคุยกับแก้ว รอยยิ้มเขาเจื่อนลงคล้ายว่าเขาจะรู้เจตนาของแม่ดี จึงบอกลาฉันแล้วเดินจากไปอย่างเงียบๆ เป็นความเงียบจนรู้สึกใจหาย ฉันมองแผ่นหลังเขาโยกไหวตามจังหวะเดินเนิบช้าจนลับตาไป

หลายเดือนต่อจากนั้น ฉันได้รู้ข่าวร้ายว่าเขาออกจากโรงเรียนที่เพิ่งสอบเข้าได้ เหตุเพราะไม่มีญาติคนไหนสนับสนุนส่งเสียให้เขาเรียนและการที่จะขอทุนเรียน ต้องได้รับความยินยอมจากญาติด้วย อย่าว่าแต่ส่งเสียให้เรียนเลย เพียงแค่ข้าวปลาอาหารของแก้วกับน้องชายในทุกมื้อ ก็ถือเป็นภาระอันน่าเบื่อของบรรดาญาติๆ เขาแล้ว ฉันนึกโมโหกับความไร้ความเมตตาของญาติแก้ว แต่แม่บอกว่า ในวิถีชีวิตปากกัดตีนถีบของคนในชุมชนเรา อย่าว่าแต่ส่งลูกคนอื่นเรียนเลย แม้แต่ลูกของตัวเองก็ยังยาก ฉันได้แต่ฟังอย่างหดหู่ในใจ และคิดว่าตัวเองช่างโชคดีที่แม่กับพ่อพยายามทำงานเลี้ยงดูฉันอย่างสุดความสามารถ พวกท่านตั้งความหวังกับตัวฉันสูงมาก

แก้วเก็บตัวเงียบแล้วเอาแต่วาดรูป เขาพ่นสีสเปรย์ใส่ฝาผนังบ้านโดยไม่แยแสต่อเสียงก่นด่าจากบรรดาญาติๆ  เขาลงสีรูปวาดต่างๆ บนพื้นผิวผนังบ้านทั้งด้านในและนอกตัวบ้าน รวมทั้งบนพื้นถนนหน้าบ้านจนแทบไม่เหลือพื้นที่ว่าง  ฉันเดินผ่านบ้านเขายังนึกขบขันในผลงาน  เขาวาดรูประบายสีผนังบ้านเหมือนรั้วโรงเรียนอนุบาล ขาดก็แต่เด็กนักเรียนอ้วนๆ ขาสั้นวิ่งเล่นไปมาเท่านั้น

วันหนึ่ง มองจากทางช่องหน้าต่างบ้านเข้าไปโดยบังเอิญ ฉันเห็นเขากำลังง่วนกับการวาดรูปจึงถือวิสาสะเดินเข้าไปในบ้าน เขาหันมาเห็นพอดีในจังหวะที่ฉันกำลังเดินไปจ้องมองรูปวาดหนึ่ง มันคือรูปวาดครึ่งตัวของหญิงสาวผมดำขลับยาวระย้าทาบแผ่นหลังจรดเอว วงหน้าเธอรูปไข่ สองคิ้วโก่ง ดวงตาคมประดับด้วยขนตายาว สองแก้มระบัดระบายด้วยสีแดงจางๆ ริมฝีปากอวบอิ่มได้รูป หญิงสาวในรูปอยู่ในท่าเอียงศีรษะเล็กน้อย มีรอยยิ้มแต้มที่มุมปาก มุมขวาด้านบนของภาพมีรูปวาดดอกลีลาวดีอยู่ดอกหนึ่ง ซึ่งเป็นดอกไม้ที่ฉันชอบเหมือนกัน ทำให้ฉันเผลอยิ้มให้กับดอกลีลาวดีสีชมพูอย่างไม่รู้ตัว 

ท่าทางเขาลุกลี้ลุกลน เหมือนไม่อยากให้ฉันอยู่ตรงนั้นนาน ฉันถามเขาถึงภาพวาดหญิงสาวคนนั้น แค่เพียงอยากรู้ว่าเธอคนนี้จะใช่คนที่ฉันคิดหรือเปล่า ฉันเคยเห็นรูปแม่ของแก้วในวัยสาว เธอสวยเช่นดอกลีลาวดีสีขาว คล้ายหญิงสาวในรูปที่แก้ววาด  แก้วว่าไม่สำคัญและเลี่ยงที่จะไม่พูดถึง ฉันเริ่มเห็นท่าทีเขาแข็งกร้าวขึ้นเลยไม่กล้าซักถามต่อ บอกเขาเพียงว่าเขาวาดรูปได้สวย  ฉันแสดงความคิดเห็นเพิ่มว่าเขาน่าจะเป็นครูสอนศิลปะหรือสอนวาดรูปให้กับเด็กๆ อย่างน้อยก็ทำให้มีรายได้ในงานที่รักอีกด้วย ท่าทีเขาตอบสนองทันทีหลังจากฉันพูดจบ เขาหัวเราะหยันๆ พลางพูดว่า 

“คนอย่างเราไม่มีค่าขนาดนั้น ตายไปยังไม่มีใครสนใจเลย คงเหมือนหมาตัวหนึ่งที่นอนตายข้างถนนแล้วก็รอรถขยะมาเก็บไปทิ้งนั่นแหละ”

เขามองออกไปนอกหน้าต่างเหมือนอยากจะพูดอะไรต่อ แต่แล้วก็เปลี่ยนใจ ฉันอยากบอกเขาเหลือเกินว่าชีวิตทุกคนล้วนมีความหมาย มีคุณค่าทั้งนั้น ถ้ามันจะลดคุณค่าลง นั่นเป็นเพราะตัวเราเป็นผู้กระทำเอง ฉันได้แต่คิดในใจ เพราะรู้ดีว่าหากพูดไปคงไม่เกิดประโยชน์อันใด นั่นเพราะตลอดมาเขาไม่เคยเชื่อในสิ่งเหล่านี้อยู่แล้ว

ฉันได้ยินคนละแวกบ้านพูดกันว่าแก้วมีเรื่องชกต่อยกับวัยรุ่นซอยอื่น พอกลับถึงบ้านก็มีวัยรุ่นกลุ่มเดิมพาพวกอีกนับสิบมารุมทำร้ายจนสะบักสะบอมนอนซมหลายวัน  ฉันอยากไปเยี่ยมเขาในทันทีที่รู้ข่าว แต่ไม่กล้าเพราะรู้ว่าแม่คงไม่ชอบใจ ฉันไม่รู้ว่าทำไมแม่จึงไม่ชอบเขา ทั้งๆ ที่เห็นเขามาตั้งแต่เล็ก นั่นเพราะเราเรียนหนังสือมาด้วยกันตั้งแต่ชั้นประถม ไปโรงเรียนและกลับบ้านก็พร้อมกัน ซึ่งเมื่อสมัยเรียนในตอนนั้น ฉันถือว่าเขาเป็นเพื่อนสนิทที่สุดคนหนึ่ง แต่พอสอบเข้าโรงเรียนมัธยมเราก็เริ่มห่างกันไปเพราะสอบได้คนละโรงเรียน เขาสอบได้โรงเรียนแห่งหนึ่งแถวชานเมือง ส่วนฉันสอบได้ไม่ไกลจากแถวบ้านนัก

 

(อ่านต่อตอนหน้า)

ภาพ https://pxhere.com/th/photo/570022

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store