NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
นิยาย:ล่องไหลในสายธารา(๑๗) บทส่งท้าย
หมวด: Life

นิยาย:ล่องไหลในสายธารา(๑๗) บทส่งท้าย

  • 592
  • 19
  • 0
การันต์วรรณยุกต์

 บทส่งท้าย

จันปลูกข้าวและดูแลต้นไม้ บำรุงสวนสมุนไพรรอบบ้าน เขาใช้เวลาว่างไปเรียนตามหลักสูตรการศึกษานอกโรงเรียน จนสอบเทียบได้ถึงชั้นม. ๖  เวลาที่เหลือเขาผสมพันธุ์ข้าว รักษาพันธุ์ข้าวพื้นเมืองผลงานของตาอ่ำเอาไว้  จนคนเขาลือกันว่า พันธุ์ข้าวของเขาหอมฟุ้งจริงใจ จันให้คนเรียกข้าวนั้นว่าข้าวหอมนางนวล ตามชื่อของเมียตาอ่ำ  ทั้งข้าวพันธุ์สังข์หยด ก็หอมนุ่มอร่อยจนคนนิยมกินกันไปทั่ว ทั้งมีคุณค่าทางอาหารสูงทั้งรสชาติดี  มีชาวนาหลายคนมาขอซื้อพันธุ์ไปปลูกต่อ มีอาจารย์จากมหาวิทยาลัยนำคณะนักศึกษา มาศึกษาดูงานระบบนิเวศน์ในนาข้าว การทำนาแบบเกษตรพอเพียง การทำเกษตรอินทรีย์ที่ไม่ใช้สารเคมี และไร่นาสวนผสมของเขา จันได้พบรักกับนักศึกษาสาวคนหนึ่ง เธอชอบวิถีชีวิตชาวนาชาวสวนที่เงียบสงบของเขา เธอชอบเสน่ห์ของหนุ่มคนซื่อน้ำใจงามที่เขาเป็นมาตลอด เลยมาขออยู่ศึกษาวิชาเกษตรที่บ้านด้วย เธอไปมาหาสู่ มาคลุกคลีอยู่ใช้ชีวิตกับนางจานอยู่นับปี จึงได้แต่งงานอยู่กับจัน  

หลังจากแต่งงานมีครอบครัว ไม่นานก็มีเจ้าหน้าที่การเกษตรแวะมาดูไร่นาสวนผสมของจัน ในพื้นที่เกือบสองร้อยไร่ซึ่งเขียวชอุ่มผิดหูผิดตา มีเจ้าหน้าที่ศูนย์วิจัยพันธุ์ข้าวแวะมาติดต่อขอความรู้เรื่องข้าวพันธุ์พื้นเมือง การผสมพันธุ์ข้าวที่เขาได้รับสืบทอดเอาไว้ และปีเดียวกันนั้นเอง มีพ่อค้าจากในเมืองมาซื้อต้นไม้หายากที่มีปลูกอยู่สวนของเขาไปในราคาหลักหมื่นขึ้นไป จันขายต้นสมุนไพรที่ปลูกไว้ออกไปหลายต้น สิ่งที่ตาลับกับเขา ลงแรงเอาไว้ให้ผลอย่างน่าชื่นใจ ผักผลไม้ก็ขายได้ตลอด เขากับเมียและแม่ มีงานทำทุกวัน มีเงินเก็บไว้ให้ครอบครัว สมุนไพรที่เหลือก็ขยายพันธุ์ปลูกขึ้นใหม่ ขณะที่นาข้าวแบบเกษตรอินทรีย์ของเขาก็ให้ผลต่อเนื่องทุกปี  พิธีทำขวัญข้าวของจันเป็นแบบอย่างให้เจ้าหน้าที่มีเรียนรู้ ที่นาของเขาไม่เคยถูกศัตรูพืชรุกราน หมูป่าที่ปล่อยไว้ตามธรรมชาติ ก็ออกลูกมาหลายตัว ไก่ก็มีหลายครอก ผลไม้ต่าง ๆ ก็ออกดอกออกผลให้เก็บกินได้ทั้งปี ในไร่ของเขามีนกมาอาศัยทำรังอยู่หลายสิบชนิด มีพืชท้องถิ่นหลายชนิดเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติโดยไม่ต้องปลูก ทั้งมะเขือพวง มะแว้ง พริกขี้นก มะระขี้นก กะทกรก นมแมว ฯลฯ สินทรัพย์รอบบ้านของเขามีให้เก็บกินตลอดทั้งปีไม่มีวันหมด  โดยที่ไม่เคยต้องเป็นหนี้ใคร จันได้รู้ในตอนนั้นเองว่ามรดกที่ตาลับมอบไว้ให้เขานั้นมีคุณค่ามหาศาลชนิดที่ประเมินค่ามิได้ เพราะว่า เขาสามารถมีชีวิตอยู่โดยไม่เดือดร้อนเรื่องทำมาหากินตลอดชีวิต และยังสามารถมอบมันให้ลูกหลานเป็นมรดกได้อย่างไม่รู้จักหมดสิ้นในอนาคต ขอเพียงไม่ละทิ้งวิถีชีวิตที่สืบทอดกันมาเท่านั้น เขากลายเป็นครูของชาวนา และครูเกษตรกรรุ่นใหม่อีกหลายคน

สิบปีต่อมาตอนลูกชายของเขาอายุเก้าขวบ ครอบครัวของจันทร์ได้รับเลือกให้เป็นครอบครัวชาวนาดีเด่นแห่งปี เป็นเกษตรกรตัวอย่าง ผู้ทำเกษตรตามแบบวิถีชีวิตพอเพียง ที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ ๙ ทรงแนะนำให้พสกนิกรปฏิบัติตามมาตลอดหลายปี ......

(๙ สิงหาคม 2562)

ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ติดตามอ่านมาจนจบ

ขอขอบคุณ

จักกริช สามัคคี ต้นแบบผู้ปลูกข้าวแบบเกษตรอินทรีย์ ข้าวสังข์หยด ชาวพัทลุง 

ผู้ให้ข้อมูลเรื่องข้าวในหลาย ๆ ด้านจนงานชิ้นนี้สำเร็จลงได้

ผู้ใหญ่วิบูลย์ เข็มเฉลิม ปราชญ์ผู้เป็นภูมิปัญญา ชาวฉะเชิงเทรา ผู้เป็นต้นแบบวนเกษตร

คุณครูอำนวย เสมือนใจ หมอทำขวัญข้าว ที่ช่วยให้เห็นความสำคัญของข้าวกับวิถีชีวิตของคนไทย

และขอบคุณ ผู้สูงอายุทุกท่านบนแผ่นดินนี้ ที่ได้ช่วยแสดงให้ลูกหลานได้เห็นวิถีชีวิตแบบดั้งเดิมจนสามารถเข้าใจและนำมาปฏิบัติได้จนถึงทุกวันนี้ หากไร้ซึ่งความรู้และวิถีชีวิตของพวกท่าน คนรุ่นหลังจะเห็นตัวอย่างและสืบทอดภูมิปัญญาจากที่ไหน

อุทิศนิยายเรื่องนี้ให้กับ

ครูประมวล มณีโรจน์  

ปราชญ์ ณ ท้องทุ่งแห่งชัยชนะพัทลุง ผู้สอนให้ข้าพเจ้ารู้จักการเขียนหนังสือ

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store