NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
เรื่องสั้น One Page “(อย่า) หยุดพัฒนา”
หมวด: Life

เรื่องสั้น One Page “(อย่า) หยุดพัฒนา”

  • 573
  • 0
  • 0
EPS16

เรื่องราวของความเร่งรัดในเมืองหลวงที่อัดแน่นไปด้วยความเห็นแก่ตัวของคนเมือง เหตุการณ์นี้ไม่ได้ผ่านการกลั่นกรองทางความคิดของผมเสียเท่าไหร่ เพราะมันเกินจะทานทนไหวกับสิ่งที่ผ่านหูผ่านตามาในเช้าวันที่เรียกว่ารุ่งอรุณแห่งวันใหม่ของเทคโนโลยีและการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานของเมือง ๆ หนึ่ง

ปกติผมจะเป็นที่ใส่หูฟังตลอดเวลาเพื่อปฏิเสธมลภาวะทางเสียง (Noise Pollution) ระหว่างการเดินทางโดยการใช้การขนส่งสาธารณะ แต่เมื่อ 2-3 อาทิตย์ก่อนหูฟังอันเป็นที่รักของผมที่อยู่ร่วมกันมากว่า 5 ปีได้หมดอายุขัยและปลดระวางจากหน้าที่ไปเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ผมยังไม่มีเวลาไปเลือกซื้อตัวใหม่เสียที ดังนั้นการเดินทางในช่วงนี้ผมจึงต้องเผชิญกับมลาภาวะทางเสียงโดยตรงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ มลภาวะทางเสียงของคนอื่นอาจจะเป็น เสียงเครื่องยนต์ เสียงเครื่องจักร เสียงต่าง ๆ ที่ รบกวนการได้ยิน แต่สำหรับผมคือ ทุก ๆ เสียงที่ผมไม่อยากได้ยิน และวันนี้มลภาวะทางเสียงนั้นได้พุ่งชนประสาทหูและหัวใจผมโดยตรง 

ในระหว่างเปลี่ยนขบวนรถไฟฟ้าสายใหม่จาก สถานีท่าพระ ที่ สถานีหัวลำโพงเพื่อเดินทางต่อไปลงสถานีสีลม

“รถไฟฟ้าใหม่ไม่น่าเสร็จหรอก แบบนี้ขึ้นจากหัวลำโพงก็ไม่ได้นั่งแล้วสิ”

“ใช่เธอ แบบนี้คนก็แน่นตั้งแต่หัวลำโพงแล้วสิ”

ผมได้แต่ฟังและคิดในใจ แต่ไม่ได้หันไปมองหน้าเจ้าของเสียงนั้น มันอาจจะเป็นการสนทนาเรื่อยเปื่อยในวันทำงานที่แสนน่าเบื่อหน่ายของเค้าทั้งสอง แต่ในทางกลับกันมันส่อได้ถึงความไม่ต้องการให้ผู้อื่นได้รับความเท่าเทียมในการรับการบริการของโครงสร้างพื้นฐาน (Infrastructure) ของประเทศ ๆ หนึ่ง ผมเคยอบรมเรื่อง International Commercial Terms (Incoterms) หรือเงื่อนไขการขนส่งสินค้าระหว่างผู้ขายและผู้ซื้อระดับสากล มากกว่า 10 ครั้ง และทุก ๆ ครั้งผู้บรรยายจะบอกเหมือน ๆ กันว่าการขนส่งด้วยระบบรางนั้นเป็นการขนส่งที่ดีและเสี่ยงน้อยที่สุด เพราะขนส่งได้ทีละมาก ๆ และทำความเร็วได้สม่ำเสมอ 

การเดินทางสำหรับผู้คนก็เช่นกันหากการขนส่งระบบรางในบ้านเราครอบคลุมทั้งจังหวัดและขยายตัวออกไปเรื่อย ๆ จนครอบคลุมทั้งประเทศ วิธีการเดินทางของผู้คนจะเปลี่ยนไปแค่ไหน การใช้รถจะลดลงมากเพียงใด ประชากรที่เบื่อหน่ายการกับบริการของของเมล์ การไม่รับคนของแท็กซี่ และการโก่งราคาของมอเตอร์ไซรับจ้างมีความสุขมากขึ้นแค่ไหน 

อย่าทำตัวเป็นบัวเหล่าที่ 5 ที่อยู่ใต้คอนกรีต ที่แม้แต่ตมยังไม่มีสิทธิได้สัมผัส ออกไปมองโลกให้กว้าง ๆ บ้าง 

อ่านมาถึงตรงนี้หลาย ๆ คนอาจจะมองว่าผมเป็นพวกองุ่นเปรี้ยวดีแต่ด่าไม่ทำห่าอะไร งั้นผมก้จะบอกพวกคุณเช่นกันว่าผมเคยขึ้นรถไฟฟ้าสถานีตากสินตั้งแต่ยังไม่ต่อไปฝั่งธน ผมใช้รถ MRT จากหัวลำโพงไปทำงานเป็นปี ๆ จนผมโดนครหาว่า ทำงานมาตั้งหลายปีทำไมไม่ซื้อรถ อ่าว !!!  อี*** ก็กูสะดวกและชอบเดินทางแบบนี้นี่หว่า ทำไมกูต้องซื้ออะไรมาลบคำสบประมาทพวกมึงวะ และพอถึงวันที่คุณลบคำสบประมาทนี้ได้ คนดีคนเดิมคนนั้น ก็จะหาคำสบประมาทมาให้คุณใหม่เรื่อย ๆ คนแบบนี้อย่าไปให้ค่าเลย เอาเวลาไปนั่งช้อนลูกอ้อดดีกว่า 

สุดท้ายนี้ฝากไว้ด้วย Quote คม ๆ อีกเช่นเคย

“Don’t be yourself, be someone a little nicer” (อย่าเป็นตัวของตัวเองเลย เป็นคนอื่นที่ดีกว่านั้นหน่อยเถอะ) 

Cr. Mignon Mc’ Laughlin. นักข่าว และ นักเขียนชาวอเมริกัน

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store