NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
มีเรื่องจะเล่า : ว่าด้วยเรื่องของบรรดาน้องหมาที่เคยเลี้ยง
หมวด: Life

มีเรื่องจะเล่า : ว่าด้วยเรื่องของบรรดาน้องหมาที่เคยเลี้ยง

  • 591
  • 3
  • 177
Cheshire_neko

เราเป็นคนชอบสัตว์มากค่ะ แต่เนื่องจากทั้งตัวเอง น้องสาว และคุณแม่เป็นภูมิแพ้กันหมด
บ้านเราเลยไม่เลี้ยงสัตว์ไว้ในตัวบ้าน แต่จะเลี้ยงไว้ด้านนอกตัวบ้านแทน
เราเลี้ยงน้องหมามาตลอดหลายปีค่ะ จริงๆก็อยากจะเลี้ยงแมวไปด้วยพร้อมๆหมานะคะ
แต่หมาที่บ้านทุกตัวดันเกลียดแมวเข้ากระดูกดำเลยค่ะ
แมวหลงเข้าบ้านมาบางตัว มันกินจนเหลือแต่หัว เอามาเคี้ยวหยับๆต่อหน้ายังเคยเลย
สยองขวัญมาก บรื๋อ~

ครั้งแรกที่เราเริ่มเลี้ยงหมา
ตอนนั้นเราอยู่ป.2 เราขอของขวัญวันเกิดจากคุณพ่อคุณแม่เป็นลูกหมา
เพราะเราอยากเลี้ยงหมามานานแล้ว
แล้วพอดีอาจารย์ที่สอนพิเศษเราบ้านเขามีลูกหมาพันธุ์ผสมเกิดใหม่
เราเลยไปขอมาตัวหนึ่ง เป็นพันธุ์ผสมอัลเซเชียนกับหมาบ้าน ขนสีดำแซมขาว
ถึงจะดูไม่ได้สวยมากอะไรแต่เราก็รักเค้ามาก เพราะเป็นหมาตัวแรกของเรา

ทุกเย็นหลังกลับจากโรงเรียนเราจะกลับมาวิ่งเล่นกับเค้า
กอดเค้า เกาพุงให้เค้า เค้าจะเดินตามเราไปทุกที่
บ้านเราประตูรั้วหน้าบ้านเปิดอยู่ตลอดเวลาเพราะเมื่อก่อนไม่ค่อยมีโจร
แถมอยู่ในหมู่บ้านที่เป็นบ้านพักข้าราชการ เลยไว้ใจกัน
หมาเราเลยเดินเข้าออกไปได้ตามใจชอบ
มาวันหนึ่งหมาเราเดินไปที่ถนนเลยโดนรถตุ๊กๆชน แต่ไม่แรงมาก
เค้าวิ่งกลับบ้านมากระอักเลือด เราตกใจมาก สงสารเค้า
ตอนนั้นแถวบ้านเรายังไม่มีร้านสัตวแพทย์มาเปิดกันเยอะแยะแบบสมัยนี้เลยไม่รู้จะทำยังไง
เราก็ได้แต่ให้เค้านอนพัก แล้วเอายาพาราเซตตามอลผสมอาหารให้กิน
โชคยังดีที่เค้ากระดูกไม่หัก อวัยวะภายในก็ดูไม่เป็นอะไรมาก
ภายในเวลาไม่นานเลยหายดี ไอเราก็โล่งใจ

น้องหมาตัวแรกของเราอยู่มาได้นานจนเราเรียนชั้นม.ปลาย
ช่วงที่เค้าแก่ตัวลงมากๆเค้ามักจะนอนๆนั่งๆเสียส่วนใหญ่
นานๆทีจะเดินเล่นไปโน่นมานี่ ส่วนเราก็ยังคงกอดเค้า เกาพุงให้ทุกวัน
จนวันหนึ่งที่เคราะห์ร้าย
เค้าเดินตามแม่บ้านออกไปนอกถนนแล้วโดนมอเตอร์ไซต์ชน
ซึ่งคราวนี้โดนชนอย่างจัง แต่ช่วงเวลานั้นเรากำลังอยู่ที่โรงเรียนค่ะ
พอเรากลับมาก็พบว่าน้องหมากำลังนอนหายใจรวยรินอยู่
เค้านอนในสภาพนั้นมาเป็นชั่วโมงแล้ว พอเรารู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เรารีบปราดเข้าไปหาเค้า ช่วยกันอุ้มเค้ากับคนที่บ้านพาขึ้นรถไปหาสัตวแพทย์
ในรถเราคอยลูบหัวเค้า น้องหมาเหลือบตามาจ้องมองเราตลอดอยู่นานจนค่อยๆหลับตาลง...
.
.
.
แล้วเค้าก็สิ้นใจค่ะ กว่าจะถึงร้านสัตวแพทย์เค้าก็ตายซะก่อน
คือเค้าทนสู้กับความเจ็บปวดรอจนเรากลับมา
ได้เห็นหน้าเราก่อนถึงจะยอมตายได้ ตอนนั้นน้ำตาเรานี่ไหลเป็นสายน้ำเลยค่ะ
ทุกครั้งที่คิดถึงเค้าก็อยากร้องไห้ตลอด

หมาอีกตัวหนึ่งที่นับว่ามีอายุยืนยาวที่สุดเท่าที่เราเคยเลี้ยงมาจนเราเรียกว่าป้า
อายุจริงๆของป้าเราไม่รู้หรอกค่ะ เพราะเราเก็บป้ามาจากข้างถนน
แต่ป้าอยู่กับเราตั้งแต่เก็บมาจนตายได้ประมาณ 15 ปีค่ะ
ป้าเป็นสุนัขพันธุ์ทาง ตัวเล็กๆ ขนสีดำยาวนิดๆ
ทั้งๆที่ป้ามาจากข้างถนนแต่ป้ากลับมีความเป็นผู้ดีที่สุดในบรรดาหมาที่เราเคยเลี้ยงมา
ไม่ว่าท่านั่ง นอน เดิน ป้าจะงดงามอ่อนช้อยทุกท่วงท่า
แม้แต่เวลากินอาการก็ค่อยๆกินอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
ไม่ตะกละตะกลาม สอนให้นั่งก็นั่ง สอนให้ขอมือก็ได้
แต่ป้ามีนิสัยเสียคือขี้อิจฉาและชอบประจบประแจงเจ้านายค่ะ
คือต่อหน้าเจ้านายจะพินอบพิเทาเชื่อฟังเป็นเด็กดีมาก
แต่พอลับหลังเจ้านายปุ๊บจะรังแกรุ่นน้องหมาตัวอื่นทันที
ถึงเรารู้ว่าป้าเป็นแบบนี้ แต่เวลาป้ามาประจบเราก็อดเอ็นดูไม่ได้ค่ะ รักป้ามาก

ช่วงชีวิตสุดท้ายของป้า
ป้าเริ่มป่วยเป็นมะเร็งในช่องปาก กินอาหารลำบากมากขึ้นเรื่อยๆ
มีกลิ่นเหม็นรุนแรงออกมาจากปากตลอด เราต้องให้อาหารอ่อนๆกิน
แต่ป้าก็กินน้อยลงๆ...

จนในที่สุดป้าก็จากไป เราเองก็เสียน้ำตาอีกเช่นกัน...

ถ้าถามว่าหมาพันธุ์ที่เราชอบมากเป็นพิเศษคือพันธุ์อะไร
เราชอบโกลเด้นรีทรีฟเวอร์ค่ะ เลี้ยงมาหลายตัว แต่ละตัวก็นิสัยต่างกันไป
ที่ประทับใจพันธุ์นี้เพราะตัวแรกที่เลี้ยงนิสัยดีมากๆ
ขอเล่าถึงตัวแรกที่เลี้ยงนิด ตอนอายุ 2 ปีแรกเค้าซนนะคะ
แต่พอเอาลูกหมาตัวใหม่มาให้ เค้าก็เกิดสัญชาตญาณแม่ ทำตัวเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาทันที
ยกอาหารให้ลูกหมาตัวเล็กกินก่อน คอยดูแลลูกหมา น่ารักมากๆ
เค้าเป็นโกลเด้นที่อ่อนโยนและเชื่อฟังเจ้าของดีมากค่ะ
แต่เสียดายที่เค้าอยู่กับเราแค่ 5 ปีก็จากไปด้วยโรคมดลูกอักเสบ
เราผิดเองแหละค่ะที่ไม่ได้ทำหมันให้เค้า เค้าเลยเป็นโรคนี้

โกลเด้นตัวถัดมาที่เราอยากพูดถึง
เค้าอยู่กับเราสั้นมากๆ แค่ราวๆปีเดียวเองค่ะ
เค้าเป็นโกลเด้นที่แอ็คทีฟและซุกซนมากๆ แต่ก็ฉลาดมากเช่นกัน สอนอะไรปุ๊บก็จำ
เค้าจะคอยนอนอยู่หน้าประตูบ้าน จะคอยเงี่ยหูฟังเพื่อเฝ้าระวังทั้งในและนอกบ้าน
ถ้าคนในบ้านทำเสียงผิดปกติ เช่นเราเคยหกล้ม หรือเจอแมลงสาบแล้วร้องกรี๊ด
เค้าจะรีบลุกขึ้นมาเห่า โฮ่งๆๆ ทันทีค่ะ เรียกว่าเป็นยามที่ดีได้เลย
เสียดายที่เค้าตายเร็ว...
เค้าตายเพราะสู้กับงูเห่า
งูที่เข้ามาในรั้วบ้านเราแล้วแอบอยู่ตรงพุ่มไม้หน้าทางเข้าประตูบ้านตอนกลางคืนค่ะ
แค่คิดก็สยองแล้วว่าถ้าเค้าไม่กัดกับงูจนตายซะก่อน
คนในบ้านเราที่เปิดประตูบ้านออกมาตอนเช้าคนแรกอาจจะโดนกัดได้
แสดงว่าเค้าคงพยายามอย่างเต็มที่เพื่อปกป้องบ้านกับคนในบ้าน
โดยยอมกัดกับงูเห่าจนตัวตายค่ะ
พอเช้ามาคุณพ่อเราไปเจอคนแรก
เค้าตายนอนเลือดไหลกบปากพร้อมซากงูเห่าใกล้ๆ

เราพอได้รู้ก็เสียใจมาก ถ้าเป็นคนนี่อยากมอบเหรียญกล้าหาญให้จริงๆ

ไปดีแล้วนะ เจ้าทำดีแล้ว เพื่อนโฮ่ง...

ปัจจุบันเรามีน้องหมาอยู่ 3 ตัวค่ะ
กำลังประสบปัญหาการแย่งกันเป็นจ่าฝูง ทำให้กัดกันบ่อยๆ เราก็พยายามแก้ไขอยู่
แต่ความน่ารักกับความแสบนี่ทั้งน่ารักและแสบทุกตัวค่ะ
ไว้ว่างๆจะกลับมาเขียนเล่า

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store