NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
นิยายอิงประวัติศาสตร์ : สัตว์เลี้ยงพ่อปู่
หมวด: Life

นิยายอิงประวัติศาสตร์ : สัตว์เลี้ยงพ่อปู่

  • 545
  • 2
  • 4
Domiinfo

นิยายอิงประวัติศาสตร์ : สัตว์เลี้ยงพ่อปู่

นิยายพื้นบ้านของพี่ มานะ เกษรัมย์ ผู้ที่คลั่งไคล้ในการเขียนนิยายและหลงไหลในการรวบรวมข้อมูลเพื่อนำมาเขียนนิยาย แต่ไม่เคยเผยแพร่ที่ไหนมาก่อน และไม่เก่งเรื่องไอที ผมเลยรับหน้าที่นำมาโพสต์ให้เพื่อน ๆ ได้อ่านกันครับ อ่านแล้วช่วยวิจารย์และให้คำแนะนำกันด้วยนะครับ...

"สัตว์เลี้ยงพ่อปู่"

สมัยก่อนการตั้งหมู่บ้านมักจะตั้งใกล้ๆกับแม่น้ำลำคลองเพราะสะดวกในการดำรงชีวิตไม่ว่าจะทำนาทำสวนหรือปลูกพืชผักสวนครัวต่างๆ

ในชนบทแห่งนึงเมื่อนานมาแล้ว ยังมีหมู่บ้าน ๆ หนึ่ง ตั้งทำเลอยู่ติดกับแม่น้ำธรรมชาติ

ผู้คนต่างทำมาหากินในแบบชนบท การทำนาก็ใช้กำลังวัวควายในการหว่านไถ

เมื่อถึงฤดูการทำนา ก็มักจะช่วยเหลือเกื้อกูลซึ่งกันและกันวนเวียนกันไป พึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน

ณ ที่แห่งนี้มีครอบครัว ๆ หนึ่ง ใช้ชีวิตปกติธรรมดาเหมือนชาวบ้านทั่วไป

เมื่อจะถึงช่วงทำนา ชาวบ้านต้องทำการเซ่นไหว้บรรพบุรุษเพื่อบอกว่าบัดนี้ ลูกหลานจะทำนาดำนาแล้ว ขอให้ปู่ย่าตายายช่วยดูแลรักษาข้าวในนาด้วย หลังจากนั้นก็จะแบ่งอาหารและก็กับข้าววางไว้บนใบไม้บ้าง หรือโยนลงแม่น้ำบ้างแล้วแต่ความเชื่อของคน

ครอบครัวนี้ก็เช่นกันหลังจากบอกกล่าวบรรพบุรุษแล้วก็โยนอาหารลงในแม่น้ำเพราะที่นาของเขานั้นอยู่ใกล้กับแม่น้ำ

แต่ว่าสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อมีจระเข้ตัวหนึ่ง ว่ายมาเพื่อกินอาหารดังกล่าว ด้วยความตกใจนึกว่าจระเข้จะมาทำร้ายตน ฝ่ายผัวจึงหยิบปืนผามายิงจระเข้ตัวดังกล่าว จนได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตก็มิอาจคาดเดาได้ ครอบครัวนั้นก็ทำนาตามปกติไม่ได้คิดว่าเหตุการณ์วันนั้นจะมีอะไรเกิดขึ้นอีก

ต่อมาไม่นานก็ได้เกิดอาเพศขึ้น เกิดโรคระบาดอย่างหนักผู้คนล้มตายไม่เว้นในแต่ละวัน จนผู้นำต้องเรียกผู้คนมาหารือและได้สอบถามเหตุการณ์ต่างๆ

สมัยแต่ก่อนเมื่อเกิดเหตุร้ายขึ้น สิ่งที่เป็นที่พึ่งทางใจอย่างดีก็คือการเข้าทรงองค์เจ้าและหมู่บ้านแห่งนี้ก็เช่นกัน ผู้นำตลอดทั้งชาวบ้านก็ดำเนินการไปตามความเชื่อและก็ได้ความว่า มีคนในหมู่บ้านทำร้ายสมุนหรือสัตว์เลี้ยของพ่อปู่แม่ย่าที่คอยดูแลรักษาแม่น้ำแห่งนี้ จึงทำให้เกิดอาเพศดังกล่าว

หลังจากได้รับคำตอบแล้วผู้นำก็สอบถามผู้คนในหมู่บ้าน และผู้ที่กระทำนั้นก็สารภาพแต่โดยดี และก็บอกกับผู้นำว่าตนเองนั้นไม่รู้จริงๆว่าจระเข้ตัวดังกล่าวเป็นสมุนหรือสัตว์เลี้ยงของพ่อปู่แม่ย่า

ผู้นำเองก็ไม่ได้ว่าเยี่ยงไร แต่เพื่อให้เหตุการณ์ดีขึ้นจึงพากันทำพิธีขอขมาลาโทษพ่อปู่แม่ย่าแต่กระนั้นผู้คนก็ยังล้มตายอยู่ แต่ไม่มากเหมือนเมื่อก่อน

เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้วผู้นำจึงปรึกษาหารือกับชาวบ้าน และก็ได้บทสรุปว่าต้องย้ายถิ่นฐานที่อยู่ใหม่ และอพยพมาตั้งรกราก ณ แหล่งน้ำแห่งใหม่คือ หนองสโน(หน้า รพ.สต.ละลมพนู ปัจจุบัน) ผู้คนบางส่วนก็ตั้งรกรากแถวๆโคกวัด กระจัดกระจายกันไป

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store