NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
โรงสีข้าว
หมวด: Life

โรงสีข้าว

  • 499
  • 0
  • 0
่jupiter18

 โรงสีข้าว

      ถึงเวลาที่จะต้องนวดข้าวกันอีกครั้งหนึ่งแล้วเพราะข้าวสารที่อยู่ในถังกำลังใกล้จะหมดลงแล้ว   ผมกับแม่ช่วยกันขนเรียงข้าวลงมาจากยุ้งฉางมาวางเรียงไว้ตรงลานหน้าบ้านแล้วก็จัดการปูแผ่นหนังวัวสำหรับรองรับเม็ดข้าวเวลาที่โดนเหยียบล่วงหลุดออกจากรวงข้าว  มันไม่เป็นการง่ายเลยความแหลมคมระคายเคืองของเปลือกเม็ดข้าวกับเนื้ออุ้มเท้าของคนเรามันนำมาซึ่งความรู้สึกชาที่อุ้มฝ่าเท้าอย่างบอกไม่ถูก     มันต้องใช้ความอดทนในการนวด ย้ำ เหยียบ โดยใช้ฝ่าเท้าของเราจนกว่าจะได้ปริมาณข้างเปลือกตามจำนวนที่ต้องการ  เมื่อนวดข้าวเสร็จแล้วก็นำข้าวเปลือกใส่กระสอบเมื่อที่จะนำไปสีที่โรงสีข้าวเพื่อให้เป็นข้าวสารต่อไป

 แล้วโรงสีข้าวของบ้านน้ำกระจายมันอยู่ตรงไหนของหมู่บ้าน   ก็ต้องย้อนกลับไปหาภาพในอดีตกันอีกครั้งโดยหลักๆถ้าจำไม่ผิดหมู่บ้านเรามีโรงสีข้าวอยู่ ๓ โรงที่ผมใช้บริการอยู่เป็นประจำ เพราะอยู่ในบริเวณตัวหมู่บ้านโรงสีทั้ง ๓ แห่งซึ่งเจ้าของก็เป็นคนน้ำกระจายเช่นกัน   โรงสีแห่งที่ ๑ จะอยู่ตรงบริเวณเส้นทางออกไปทุ่งนาส่วนโรงสีแห่งที่ ๒ จะอยู่ที่บริเวณสวนใต้และ โรงสีแห่งที่ ๓ อยู่ตรงเส้นทางไปหน้าโรงอิฐ   รสชาติของการพาข้าวไปสีที่โรงสีก็คือการได้ดูการสตาร์ทเดินเครื่องสีข้าวถ่ายกำลังผ่านสายพายเส้นโตดูมีมนต์เสน่ห์มาก  ข้าวเปลือก ๒ กะสอบใหญ่ๆก็จะถูกยกเทลงไปในปล่องช่องป้อนข้าวเปลือกเครื่องจักรก็จะทำงานตามกระบวนการของมันแล้วก็จะพ่นเปลือกข้าวที่เรียกว่าแกลบออกไปทางปล่องท่อด้านหลังซึ่งจะมีหลุมกว้างๆไว้เพื่อรองรับแกลบไม่ให้กระจายออกไปนอกบริเวณมากนัก   ผมก็จะไปคอยกวาดเก็บใส่กระสอบอีกทีเพื่อนำมันกลับไปให้แม่หมกถ่ายต่ออีก   ไอ้การสีข้าวมันก็ต้องมีลำดับครับใครพาข้าวเปลือกมาก่อนก็ได้สีก่อนตามคิว   ถ้าขี้เกียจจะรอก็กลับบ้านไปทำอย่างอื่นก่อนแล้วค่อยกลับมาเอาข้าวเปลือกทีสีเป็นข้าวสารเรียบร้อยแล้ว  ส่วนมากผมก็จะเล่นอยู่แถวๆโรงสี ลืมบอกไปยังมีปลายข้าวอีกอย่างหนึ่งที่เป็นผลพลอยได้จากการสีข้าวแล้วก็รำข้าวอันนี้เขาเอาไปให้หมู่กินหมูจึงได้อ้วนเอาอ้วนเอา  เพราะมันเป็นส่วนที่มีคุณค่ามากๆของเม็ลดข้าวสาร  ปัจจุบันมีคนเขาเอาไปทำเป็นผลิตภัณฑ์อาหารเสริม ผมรออยู่ประมาณ ๒ - ๔ ชั่วโมงลุงเขาก็สีข้าวในส่วนของผมเสร็จแล้วก็ของคนอื่นด้วย  ตอนผมเป็นเด็กนั้นผมเคยสงสัยว่าเวลาผมเอาข้าวเปลือกไปสีที่โรงสีจำนวน ๒ กระสอบเต็มๆเวลาสีเสร็จแล้วทำไมผมจึงได้ข้าวสารมาแค่อย่างละครึ่งกระสอบมันหายไปไหนอีกตั้งครึ่งกระสอบ  โดยในเวลานั้นผมไม่ทันได้คิดว่ามันกลายไปเป็นแกลบบ้างเป็นรำข้าวบ้างเป็นปลายข้าวบ้าง  เป็นอันว่าเสร็จสิ้นขบวนการแปรรูปจากข้าวเปลือกเป็นข้าวสารพร้อมที่จะนำเป็นหุงต้มเป็นข้าวสวย  มาวันนี้หมู่บ้านของเราไม่มีโรงสีข้าวแล้วเพราะความเจริญที่ประเดประดังเข้ามาถ้าใครอยากจะดูโรงสีแบบรุ่นเก่าก็ต้องไปดูในพิพิธภัณฑ์หรือพื้นที่ๆเขายังทำนากันอยู่   ที่กล่าวถึงมาทั้งหมดมิใช่หวนโหยหาอดีตให้กลับมา  แต่แค่อยากให้คนรุ่นหลังเกิดคำถามเกี่ยวกับหมู่บ้านน้ำกระจายของเรา  ไม่ว่าจะเป็นสถานที่,ประเพณีวัฒนธรรมว่ามีที่มาที่ไปอย่างไร  เมื่อก่อนมีอะไร เป็นอย่างไร แล้วตอนนี้มันหายไปไหน เพราะอะไร  เขาก็จะได้บอกและอธิบายต่อโลกภายนอกได้ โรงสีข้าวสำหรับผมแล้วมันทำให้รู้สึกตื่นตาตื่นใจในกลไกการทำงานของมัน  ตอนผมพาข้าวเปลือกไปสีผมจะไปก่อนที่เจ้าของโรงสีจะมา  ไม่ใช่เพื่อที่จะได้สีข้าวเป็นเจ้าแรก  แต่เพื่อที่จะได้ดูเจ้าของโรงสีสตาร์ทเครื่องเจ้าตัวมอเตอร์ที่ยืนดำทะมึนอยู่ข้างในนั้นต่างหากมันไม่มีอะไรจะน่าตื่นเต้นไปกว่านั้นอีกแล้ว  สายพานส่งกำลังเส้นมหึมาวิ่งวนไปวนมาอยู่บนเพลาเหล็กกล้าอีกทั้งชิ้นส่วนตัวกลไกอื่นๆมันช่างทำงานกันได้อย่างสอดคล้อง  เป็นจังหวะที่ผสมผสานกันได้อย่างลงตัว............  

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store