NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
[เรื่องสั้นสามนาที] #วิปริตวิปลาส - กลับบ้านเก่า โดย ธิชา ชัย
หมวด: Horoscope

[เรื่องสั้นสามนาที] #วิปริตวิปลาส - กลับบ้านเก่า โดย ธิชา ชัย

  • 885
  • 101
  • 1
ธิชา ชัย

 

 

ขณะมองเจ้าหน้าที่นำศพแม่ของฉันออกจากบ้าน ฉันรู้แน่ชัดว่าจิตวิญญาณของแม่จะยังคงอยู่ในบ้านหลังนี้ตลอดไป

แม่ฉันรักบ้านหลังนี้มาก หลังจากพ่อจากไป แม่และฉันช่วยกันบำรุงรักษาบ้านสีฟ้าอายุเกือบ 50 ปีหลังนี้จนกลายเป็นบ้านโบราณที่งดงามที่สุดหลังหนึ่งในละแวกสามเสน

หลังจากแม่อำลาโลกไป มันเป็นความเจ็บปวดหากฉันจะต้องใช้ชีวิตในบ้านหลังนี้คนเดียว ฉันตัดสินใจย้ายออกแล้วให้คนเช่า ฉันมอบหมายให้นายหน้าคนหนึ่งเป็นคนจัดการโดยที่เราไม่เคยพบกัน ฉันไม่ได้บอกเขาว่าเพิ่งมีคนเสียชีวิตในบ้านหลังนี้

ไม่นานหลังจากลงประกาศก็ได้ผู้เช่าบ้านเป็นชายสองคนที่เป็นคนรักกัน ผู้ชายต่างชาติทำงานเป็นศิลปิน ส่วนคนไทยทำงานในวงการแฟชั่น ฉันไม่เคยพบพวกเขาและไม่ได้กลับไปบ้านเก่าอีกเลยนับแต่นั้น

คืนแรกที่ทั้งคู่ย้ายเข้าบ้าน ป้าของฉันโทรมาเล่าด้วยความตื่นเต้นว่าฝันเห็นแม่ของฉันที่บ้านเก่า

“แกใส่ชุดขาวนั่งอยู่ที่เก้าอี้หวายสีขาวริมหน้าต่าง” เก้าอี้ตัวโปรดของแม่  “แกบอกป้าว่า...ฉันจะไม่ไปไหน ฉันจะอยู่ที่บ้านหลังนี้”

หลังจากนั้นฉันฝันถึงบ้านเก่าบ่อยครั้งจนน่าแปลกใจ ความฝันนั้นแจ่มชัดราวกับเกิดขึ้นจริง

ในความฝันฉันนั่งบนเก้าอี้หวายสีขาวริมหน้าต่าง เหม่อมองออกไปด้านนอก ฉันเห็นภาพพ่อแม่และฉันนั่งกินอาหารบนโต๊ะหินอ่อนในสวน ภาพแห่งความสุขนั้นทำให้ฉันร้องไห้ ฉันตื่นขึ้นด้วยสภาพน้ำตานองหน้า ปลอกหมอนเปียกชุ่มด้วยน้ำตา

ในความฝันฉันรู้สึกเหมือนกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง ในยามบ่ายอันเงียบเหงาฉันมักจะปีนขึ้นไปนั่งเล่นบนต้นมะม่วง มองเข้าไปในบ้านเห็นแม่ง่วนอยู่กับการตัดเย็บเสื้อผ้า ได้ยินเสียงละครวิทยุที่แม่เปิดฟังดังแว่ว ฉันนั่งแอบดูแม่ด้วยความสุขใจ

บางครั้งฉันฝันว่าหาแม่ไม่เจอ ฉันเดินเข้าห้องโน้นออกห้องนี้ทั่วทั้งบ้านตามหาแม่

บางครั้งฉันฝันว่าแม่กับฉันเล่นซ่อนหากัน เรามักจะเล่นแบบนี้เสมอตอนฉันยังเด็ก ฉันจะวิ่งไปแอบในตู้เสื้อผ้า เอามือปิดหน้า ใจเต้นตึกตัก รู้ว่าแม่จะมาเปิดประตูตู้แล้วร้อง “จ๊ะเอ๋!”

ประตูตู้เปิดออก แสงสว่างส่องจ้า แล้วฉันก็ตกใจตื่น

ในความฝันทุกครั้งฉันใส่ชุดกระโปรงสีแดงลายดอกไม้ซึ่งเป็นชุดโปรดของฉันที่แม่เย็บให้ แม่ชมว่าเวลาฉันใส่ชุดนี้แล้วปล่อยผมยาวสยายฉันดูน่ารักเหมือนสาวฮิปปี้ยุคเซเวนตี้

...บางทีแม่อาจจะพยายามบอกว่าแม่ยังคงอยู่ในบ้านหลังนี้ หรือแม่อาจจะไม่อยากให้ฉันย้ายออกและปล่อยบ้านให้เช่า หรือว่าฉันควรย้ายกลับบ้านเก่า? ...

ฉันโทร.หานายหน้าที่เป็นคนดูแลเรื่องเช่าบ้าน เขาบอกว่าศิลปินฝรั่งกับแฟนคนไทยเจะย้ายออกสิ้นเดือนนี้ ทั้งๆ ที่เพิ่งเข้ามาอยู่ไม่นาน เขาเงียบไปอึดใจหนึ่งก่อนจะถามว่า

“เคยมีคนเสียชีวิตที่บ้านเก่าของคุณหรือเปล่าครับ?”

คำถามนี้ทำให้ฉันตกใจตัวแข็ง

“คนเช่าบ้านบอกว่าบ้านนี้มีผี...” เขาลดเสียงลงกลายเป็นกระซิบ

ฉันขนลุกกรูเกรียวไปทั้งตัว

...แม่จ๋า แม่กลับมาบ้านเราจริงๆ ด้วย...

เขาพูดต่อด้วยความตื่นเต้น “เขาบอกว่าเห็นนั่งอยู่ที่...”

“เก้าอี้หวายสีขาวริมหน้าต่าง...” ฉันพูดแทรก

“ฉันขอโทษที่ไม่ได้บอกคุณแต่แรก” ฉันอึกอัก “คุณแม่ของฉันเพิ่งเสียก่อนปล่อยบ้านให้เช่า แกผูกพันกับบ้านหลังนี้มาก แกคงคิดถึงบ้าน”

“คุณบอกว่าเป็นคุณแม่เหรอ?” น้ำเสียงเขาสับสน

“พวกเขาบอกว่าเป็นผู้หญิงสาว ผมยาว ผมไม่รู้ว่าหน้าตาเป็นยังไง เขาเล่าว่าเห็นนั่งร้องไห้ที่เก้าอี้หวายสีขาวตรงหน้าต่าง บางครั้งก็เดินไปเดินมาทั่วบ้านเหมือนกำลังเดินตามหาใคร บางทีเขาทำงานดึกๆ บอกว่ารู้สึกเหมือนมีคนแอบมอง พอมองออกไปนอกหน้าต่างก็เห็นนั่งห้อยขาบนต้นมะม่วงมองเข้ามาในบ้าน ครั้งล่าสุดนี้เปิดตู้เสื้อผ้าเจอนั่งปิดหน้าอยู่ แฟนคนไทยเขาร้องกรี๊ดลั่นบ้าน เก็บของออกไปคืนนั้นเลย เขาบอกว่าใส่เสื้อผ้าเหมือนเดิมทุกครั้งคือชุดกระโปรงสีแดงลายดอกไม้...”

_________________________________________________________________________

*ธิชา ชัย (TishaChai@gmail.com) ผู้ก่อตั้ง/บรรณาธิการ นิตยสาร POP และเว็บ POPpaganda, introvert/modern hippie

*ภาพถ่ายโดย Nathan Wright

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store