NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
มาดามผีเล่าเรื่อง : ตาอ้ายยังไม่ไปไหน
หมวด: Funny

มาดามผีเล่าเรื่อง : ตาอ้ายยังไม่ไปไหน

  • 609
  • 217
  • 7
มาดามผี

สวัสดีจ้ะมิตรรักแฟนผี วันนี้ "มาดามผีศรีสมร" ขอแทรกคิวมาเล่าเรื่องสยองบ้าง หลังจากที่ปล่อยมาดามอื่น ๆ เฉิดฉายในจักรวาลมาดามผีมาสองสัปดาห์ ไอ้เราก็ชักจะคันไม้คันมืออยากเล่าเอาของเข้าตัวกันซะหน่อย...

บ้านของยายที่ชายทุ่ง

เรื่องที่มาดามจะเล่าวันนี้เป็นประสบการณ์ตรงสมัยใส ๆ ใส่ชุดนักเรียนคอซอง ตอนนั้นมาดามถูกส่งตัวไปเรียนอยู่ที่จังหวัดทางภาคเหนือ อาศัยอยู่กับตา และยาย บ้านของมาดามเป็นบ้านหลังสุดท้ายในซอย ซึ่งแน่นอนว่าติดกับทุ่งนา ดึก ๆ เวลานั่งดูทีวีในครัว มองออกไปนอกหน้าต่างกระจกก็จะเห็นถนนหลังบ้านที่ตัดเข้าทุ่งนามืดดำสุดลูกหูลูกตาตลอด

อย่างที่รู้กันว่าคนต่างจังหวัดนอนไว สักทุ่มสองทุ่มในหมู่บ้านก็เงียบสงัด คนเฒ่าคนแก่ปิดไฟนอนกันหมด รวมถึงบ้านมาดามด้วย ตากับยายเข้านอนตั้งแต่ 1 ทุ่มและตื่นตั้งแต่ไก่ยังไม่โห่เสมอ ส่วนตัวมาดามเองก็จะหมกตัวอยู่ในห้องครัวดูหนัง เล่นคอม ออนเอ็มคุยกับเพื่อน ๆ ใช้ชีวิตยามราตรีตามประสาวัยรุ่น

บางคนอาจจะสงสัยว่าทำไมต้องมาอยู่ในห้องครัว บ้านทางภาคเหนือส่วนใหญ่เป็นบ้านไม้ ห้องแต่ละห้องก็จะเป็นผนังไม้กั้น ทำอะไรก็ไม่ค่อยเก็บเสียงเท่าไหร่ ไอ้เราก็กลัวตากับยายจะตื่น เลยต้องหอบสำมะโนครัว มาอยู่ห้องครัวนอกเรือน ส่วนครัวเป็นปูนก็ยังพอเก็บเสียงได้อยู่

ทุก ๆ คืนก่อนเข้านอน มาดามจะต้องไล่ปิดไฟทุกดวงในบ้าน ย้ำว่าทุกดวง! ไม่เปิดดวงไหนทิ้งไว้เลย ยายน่าจะกลัวเปลืองค่าไฟ มากกว่าโจร เพราะหมู่บ้านที่อยู่ก็ไม่เคยมีขโมยมาก่อน จัดแจงทุกอย่างเสร็จสรรพก็เข้านอน

นอนไม่หลับก็นอนมองเพดาน มองไปในความมืด มองดาวจากหัวนอน บางคืนก็จะได้ยินเสียงลมพัดใบไม้ระพื้นปูนใต้ถุนบ้าน บางครั้งเคลิ้มหลับก็ได้ยินเสียงเหมือนคนเดินวนรอบๆ บ้าน แต่ก็คิดว่าน่าจะเป็นพี่ชายของยายที่ปลูกบ้านอยู่ในรั่วเดียวกันเดินมาตามไก่เข้าเล้า

ถนนหลังบ้าน

จนมีอยู่คืนนึงได้ BB มาใหม่ แกเอ้ยยยย ยุคนั้นคือที่สุดของสมาร์ทโฟน แจกพิน บอร์ดพินทั้งวัน นั่ง PING!!! ใส่ผู้ชายทั้งคืน เพลินมาก เหลือบไปเห็นนาฬิกา อ่าว ตี 2 แล้ว! ในใจตอนนั้นคือขนลุกแล้ว กลัวยายเดินออกมาด่า รีบไปเข้าห้องน้ำเตรียมตัวจะเข้านอน

ตอนเดินผ่านหน้าต่างเตรียมจะเข้าไปในเรือน หางตาก็เหลือบเห็นเงาตรงถนนหลังบ้านผ่านไปอย่างเร็ว เห็นไม่ชัดแต่รู้อยู่ว่าสูงเท่ายอดมะพร้าวได้ หมาเจ้ากรรมก็เห่ากันระงมทั้งซอย ใจเราไม่ได้นึกหรอกว่าผีหรือคน จะอะไรก็ตาม มาตอนนี้มาดามก็กลัวทั้งนั้น รีบเข้าห้องลงกลอนปิดไฟมืด นอนใจเต้นอยู่ในผ้านวม ผ่านคืนนั้นมาได้ บอกเลยว่ามาดามเข้าห้องก่อนเที่ยงคืนตลอด

ปีใหม่เมือง ยินดียิ่งแล้ว แขกแก้วมาเยือน

2-3 เดือนที่สถานการณ์สงบสุข เพราะมาดามไม่พาตัวเองไปอยู่ในที่สุ่มเสี่ยง ง่วงไม่ง่วงก็เข้าไปนอนในห้องให้เรียบร้อยก่อนเที่ยงคืน เสียงใบไม้ปลิว คนเดินรอบบ้านก็ยังได้ยินอยู่เนือง ๆ แต่เราก็ทำตัวเป็นสาวโลกสวยคิดบวกไว้ก่อน จนถึงช่วงสงกรานต์เทศกาลที่ทุกคนกลับบ้าน แม่ของมาดามโทรมาบอกให้เตรียมห้องข้างล่างให้แขกหน่อย จะพาเพื่อนที่ทำงานไปด้วย

ห้องข้างล่างเป็นห้องปูนที่สร้างใหม่ต่อเติมจากบ้านไม้ สไตล์โมเดิร์นล้านนา มีเฟอร์นิเจอร์ที่แม่คัดเองกับมือ ตกแต่งสวยงามเหมือนรีสอร์ต แต่มาดามดันไม่ชอบห้องนั้นเอาซะเลย บอกไม่ถูก ต้องเข้าไปทีไรใจมันก็หวิว ๆ ไม่อยากเข้าแม้กระทั่งตอนกลางวัน

มาดามก็ทำใจดีสู้เสือเข้าไปจัดแจงที่นอนหมอนมุ้งตามบัญชา นั่งพักบนฟูกสักพักก็รู้สึกตัว อยู่ ๆ ขนลุกซู่ขึ้นมาไม่มีปี่มีขลุ่ย

ปรี๊นนนนน!

ไม่รู้ว่าจังหวะนรก หรือสวรรค์ช่วย แม่มาถึงบีบแตรให้ไปเปิดประตูบ้านพอดี เราก็รีบออกไปเปิดประตูบ้าน วันนั้นกินข้าวกันเสร็จก็แยกย้ายกันเข้านอนเตรียมพาเพื่อนแม่ไปตะลอนทัวร์ต่อวันพรุ่งนี้

รับแขก

คืนที่ผ่านมามาดามนอนกับแม่ แต่ได้ยินเสียงสวดมนต์จากห้องข้างล่างทั้งคืน เราก็ใจเสียนะ ห้องนั้นก็กลัวอยู่แล้ว พอเพื่อนแม่มานอนก็มาสวดมนต์อีก แต่ก็ไม่ได้ถามอะไร คิดว่าเค้าคงธรรมะธัมโม คงจะสวดมนต์ก่อนนอนตามปกติ

ถึงเวลาอาหารเช้าก็มีโอกาสได้คุยกันเรื่อยเปื่อย ถามนั่นนี่บทสนทนาในวงข้าวทั่ว ๆ ไป จนกระทั่งเพื่อนแม่ก็ถามยายว่ายายมีพี่ชายกี่คน ยายก็เล่าให้ฟังว่ายายเป็นน้องสาวคนสุดท้อง มีพี่ชายสี่คน สามคนตายแล้ว เหลือแค่ตาคนที่ปลูกบ้านอยู่ข้างกันคนเดียว

เพื่อนแม่ก็ยังถามต่ออีกว่า แล้วมีพี่ชายที่พิการรึเปล่า?

ยายทำท่าคิดอยู่นานด้วยความชราที่คงจะหลงลืมไปบ้าง แม่ก็ตอบแทนว่า ตาอ้ายไง ที่ตอนเด็ก ๆ แม่คอยมาส่งข้าวส่งน้ำให้ ยายได้ยินก็นึกขึ้นได้ว่าก่อนเสียตาอ้ายเป็นผู้ป่วยติดเตียง ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ต้องมีคนคอยส่งข้าวส่งน้ำตลอด

ฟังถึงตรงนี้มาดามก็ชักรู้สึกไม่ค่อยดีแล้ว อยู่ ๆ จะมาถามถึงตาอ้ายทำไม ตาอ้ายเป็นใครมาดามยังไม่เคยเห็นเลย แล้วเพื่อนแม่ทำไมถึงถามขึ้นมา

สิ่งที่ยังห่วง

เพื่อนแม่เล่าให้ฟังว่า เมื่อคืนปิดไฟจะเข้านอน ก็รู้สึกแปลก ๆ เลยลุกขึ้นมาสวดมนต์ พอสวดเสร็จก็ลุกไปเข้าห้องน้ำที่อยู่ด้านนอก ตอนเดินกลับมามองเข้าไปในห้อง ก็เห็นผู้ชายแก่ ๆ ขาลีบ ๆ นั่งอยู่ที่ปลายเตียง ใจก็นึกว่าเป็นตาของมาดามรึเปล่า? แต่พอเผลอเท่านั้นแหละ คุณตาก็หายไปเลย

ส่วนตัวน้าเค้าเป็นคนที่มีสัมผัสพิเศษอยู่แล้ว มักจะเห็นสิ่งที่เรามองไม่เห็นอยู่บ่อย ๆ ก็เลยไม่ได้ตกใจอะไร แค่สงสัยว่าเป็นใคร มาทำไมก็เท่านั้น

พอเข้านอนก็ถึงบางอ้อ น้าเค้าเล่าว่าฝันถึงผู้ชายแก่คนเดิม มาพูดแต่ว่า "เป็นห่วงน้อย" พูดอยู่ซ้ำ ๆ แบบนี้ ก็ชัดเจนเลยว่าเค้ามีห่วง ใช่แล้วแหละค่ะ ยายของมาดามชื่อ น้อย และชายแก่คนนั้นก็คงจะเป็น ตาอ้าย พี่ชายของยายที่เสียไป

มาเยี่ยมบ้างเป็นครั้งคราว

วันสุดท้ายที่แม่จะกลับกรุงเทพฯ คุณน้าก็บอกให้ยายของมาดามจุดธูปบอกตาอ้าย บอกว่าไม่ต้องเป็นห่วงแล้ว ยายสบายดีขอให้หมดห่วง แล้วเอาธูปไปปักไว้ใต้ต้นไม้หน้าบ้านก็ได้ เพราะบ้านมาดามไม่มีศาล แต่น้าบอกว่า ตาอ้ายคงยังไปเกิดไม่ได้หรอกนะ เพราะตอนนี้ ทุก ๆ วันพระตาอ้ายยังต้องชดใช้สิ่งที่เคยทำไว้ น้าเค้าก็ถามอีกว่า ตาอ้ายเคยเถียงพ่อ-แม่ หรือทำไม่ดีกับพ่อแม่หรือเปล่า

"ไม่เคยนะ พี่อ้ายก็เป็นคนดี ไม่เคยทำอะไรให้พ่อ-แม่เสียใจ มีอะไรหรือเปล่า? "

น้าก็เฉลยกับเราว่า ตอนนี้ตาอ้ายเป็นเปรต ทุก ๆ วันพระถ้าโชคดีอาจจะเห็นตาอ้ายมาวนเวียนแถวบ้าน ยายได้ยินแบบนั้นก็คงไม่สบายใจ แล้วก็เล่าให้ฟังว่า ตาอ้ายชอบทะเลาะชกต่อย เพราะไม่ถูกกับตาของมาดาม (สามีของยาย) ที่ต้องเป็นเปรตคงเพราะตาของมาดามเป็นเสาหลักหาเลี้ยงครอบครัวในตอนนั้น และในบั้นปลายสุดท้ายของตาอ้าย ตาของมาดามก็ช่วยดูแลด้วยจนลมหายใจสุดท้าย

มาดามที่ได้ยิน และได้อยู่ในเหตุการณ์ตรงนั้นบอกเลยว่าขนลุก น้ำตาคลอ มาย้อนคิดดูแล้ว เงาที่เคยเห็น เสียงฝีเท้าที่เดินรอบบ้าน และห้องใต้ถุนที่เรากลัวมาตลอด อาจจะเกี่ยวข้องกับดวงวิญญาณของตาอ้ายที่ยังไม่ไปไหนก็ได้

มาดามผีศรีสมร

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store