NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
คุณจะอยู่ในใจฉันตลอดไป-You're always in my heart
หมวด: Life

คุณจะอยู่ในใจฉันตลอดไป-You're always in my heart

  • 1K
  • 0
  • 2
Jirapinya.T

ความในใจ ฉันมิใคร่อยากจะเขียนถึงบ่อยนัก ยังเคอะเขิน กระดากอยู่บ้าง แต่ด้วยความเป็นผู้หญิงก็มีบางมุมกุ๊กกิ๊ก มุ๊งมิ๊ง ยุคสมัยแปรเปลี่ยนไป สื่อสารกับโลกภายนอกได้ง่ายขึ้น กลายเป็นแรงดึงดูดใจอยากให้สาธยาย อยากเปิดเผยความในใจ 

1. ที่มา

  • ถ้าเอ่ยถึงคนในยุคสมัยนี้ จะดึงเอาเรื่องราวในอดีตมาเปรียบเทียบให้กินแหนงแคลงใจกันก็จะใช่เหตุ
  • เมื่อครั้งยังเด็กเล็กอยู่ ทีวีขาวดำยังได้รับความนิยม จะซื้อทีวีสีสักเครื่องก็ไม่ใช่ราคาถูกๆ แม้แต่จักรยาน เด็กคนไหนพ่อแม่ซื้อให้ปั่นไป รร. ก็นับว่าหรูแล้วสำหรับชีวิตเด็กชนบท
  • จริงๆ แล้ว ชีวิตวัยเด็กก็ถือว่าไม่ได้ล้าสมัยอะไรมากนัก เพราะพ่อของฉันค่อนข้างหัวสมัยใหม่ ทำงานอยู่ในโรงงานผลิตแป้งมันสำปะหลังที่ อ.บ้านบึง จ.ชลบุรี
  • สมัยนั้นพ่อเล่าให้ฟังว่า พ่อหน้าตาดี ผิวขาว เนื้อตัวสะอาดสะอ้าน ชอบแต่งตัวตามยุคสมัย ก็เลยมีโอกาสได้รู้จักผู้กำกับหนัง ดารา นักแสดงในยุคนั้น
  • พ่อมีโอกาสได้ถ่ายแบบ เขาจะเอาไปติดในร้านตัดผมให้ลูกค้าเลือกทรงผม และเคยถ่ายหนังยุคคุณมิตร ชัยบัญชา เป็นตัวประกอบ เดินผ่านกล้องไปมา 
  • พ่อบอกว่าถ้าตัวสูงใหญ่ก็คงได้เป็นพระเอกหรือพระรอง ตัวแสดงสำคัญๆ ทุกครั้งที่พ่อเล่าจะภูมิใจในผลงานของตนเองมากๆ และมักจะบอกว่า พวกเราครั้งหนึ่งเคยเป็นลูกดารา นายแบบ
  • ที่ตลาดศรีเมืองราชบุรี จะมีพ่อค้าแม่ค้าจากพม่าเข้ามาซื้อของ มีหลายคนมักจะเข้ามาทักว่าฉันหน้าเหมือนดาราพม่า เอารูปในมือถือให้ดูว่าหน้าเหมือนกันมาก แล้วก็ขอถ่ายรูปส่งไปให้เพื่อนที่พม่าดู 
  • ล่าสุด เพื่อนที่อินเดีย เรียน ป.โท Thermal Engineer ที่  Indian Institue of Technology Madras บอกว่าฉันเหมือนนางแบบอินเดีย แต่ฉันก็ไม่เคยบอกพวกเขาว่า เมื่อหลายสิบปีก่อน พ่อฉันเคยถ่ายหนัง ถ่ายแบบ 
  • ส่วนแม่ของฉันนั้น เป็นลูกสาวชาวบ้านธรรมดา แต่จากเครื่องใช้ ผ้าไหม เครื่องประดับที่ตกทอดต่อๆ กันมา ก็นับว่ามีฐานะมีชนชั้นในสังคม 
  • ตอนแม่เป็นสาวชอบไว้ผมยาว แม่ชื่นชอบการทอผ้า และเคยเล่าให้ฟังว่าสมัยยายทวดที่บ้านมีโรงทอผ้าไหม ผ้าฝ้าย และประกวดผ้าไหมชนะเลิศระดับจังหวัดมาแล้ว
  • ทุกวันนี้ผ้าไหมที่ยายทวดทอ ประกวดชนะเลิศก็ยังเก็บไว้อยู่ ฉันรู้เรื่องราวในอดีตของครอบครัวไม่มากนัก เนื่องด้วยหลายอย่างที่มิอาจเปิดเผยได้
  • จำได้เท่าที่ยายเคยเล่าให้ฟังว่า ตาทวดชอบขี่ม้า ที่บ้านมีคอกม้า มีม้า 6 ตัว ตาทวดไปไหนมาไหนก็จะควบม้า
  • ยายเป็นลูกสาวคนเดียว ตาทวดกับยายทวดก็จะเอาคนในหมู่บ้านมาเลี้ยงเป็นเพื่อนยาย และต่อมาก็แบ่งที่ดินให้ ในหมู่บ้านก็ยังมีชีวิตอยู่หลายคน แต่ฉันมิใคร่สนิทสนมคุ้นเคยนัก
  • ในชีวิตฉันจะผูกพันกับครอบครัวที่มียาย พ่อแม่ พี่ น้อง มากกว่าอย่างอื่น และความทรงจำในวัยเด็กยังคงอยู่มิเสื่อมคลาย
  • พี่สาวกับน้องสาวฉันจะทำกับข้าวเก่ง ทำอร่อย แต่ฉันชอบทำความสะอาดบ้าน จัดบ้าน สมัยนั้นใช้ใบตองแห้งถูกพื้นไม้ พื้นจะเงางาม สะอาดด้วย

2. เพื่อนในวัยเด็ก

  • เพื่อนคนแรก บ้านเราอยู่ใกล้กัน เราโตด้วยกันมาตั้งแต่เกิด เข้า รร. ด้วยกัน นั่งเรียนโต๊ะเดียวกัน เป็นคู่หูกันทั้งใน รร. และนอก รร.
  • พอโตมาเราต่างแยกย้ายกันไป ฉันเข้าเรียน รร.มัธยมใกล้บ้าน ส่วนเพื่อนเข้ากรุงเทพฯ 
  • เราได้เจอกันไม่บ่อยนัก เพื่อนไปอยู่ต่างประเทศสิบกว่าปี อาศัยสื่อสังคมออนไลน์พูดคุยทักทายกัน 
  • เพื่อนคนที่สอง อยู่คนละหมู่บ้าน แต่เรียน รร.เดียวกัน  เข้า รร.มัธยมต้น รร.เดียวกัน แต่ ม.ปลาย เพื่อนเข้าไปเรียน รร.ในเมือง
  • ปัจจุบันเพื่อนทั้งสองคนแต่งงานมีครอบครัวอยู่ที่ประเทศนอร์เวย์ ตอนแรกที่ฉันทราบก็ตกใจ ไม่คิดว่าเขาทั้งสองคนจะแต่งกับชาวนอร์เวย์และบ้านยังอยู่ไม่ไกลกันด้วย 
  • ณ ที่แห่งนั้น ทำให้ฉันอยากไปเรียนต่อ ป.เอก Political Science หรือ Public International Law ด้วยความหวังว่าจะได้อยู่ใกล้กัน มีโอกาสได้เจอกัน ต้องรอต่อไปว่าจะได้ไปจริงตามฝันหรือไม่

3. ระยะ 4-5 ปีที่ผ่านมา

  •  ฉันเดินทางไปต่างจังหวัดไม่บ่อยนัก ส่วนใหญ่จะไปทางภาคใต้ หาดใหญ่ สงขลา
  • ทุกครั้งที่ไป ฉันเดินทางด้วยเครื่องบิน จึงมิอาจบรรยายถึงรายทางที่ก้าวผ่านได้
  • เมื่อไปถึง รุ่งเช้าของอีกวันฉันต้องไปเดินตลาดหน้าวัดหาดใหญ่ใน และทุกครั้งจะต้องได้พบกับหญิงชราท่านนี้ 
  • คุณยายขายใบตอง ขายกล้วย ขายข้าวสารไรซ์เบอรี่ ขายของบ้านๆ 
  • ฉันจะทักทายทุกครั้ง มีอุดหนุนบ้าง ไม่บ่อย เพราะของที่วางขายไม่ใช่ของที่ฉันอยากได้
  • คุณยายขยันมาก ใบตองจะมีคนมารับซื้อ มัดๆไว้ก็คือมีคนจอง ถึงเวลาเขาก็มารับ 

4. ทุกๆ วันของชีวิต

  • ฉันเคยไปรอใครคนหนึ่งที่หัวลำโพง เขามาจากชายแดนภาคใต้ของไทย
  • ปลายเดือนเมษา หยุดยาววันแรงงาน คนที่หัวลำโพงเยอะมาก 
  • นานหลายสิบปีไม่ได้ไปหัวลำโพง วันนั้นไปนั่งรออยู่สักพักก็อยากถ่ายรูปเก็บไว้ 
  • คนที่มาจากชายแดนเล่าว่า แบตเตอรี่มือถือหมด ไปขอชาร์จร้านขายมือถือ เขาคิดเงิน 20 บาท ชาร์จแค่ 20 นาทีเอง 
  • แม้จะเป็น ตชด. ยศ ร.ต.อ. แต่งตัวบ้านๆ มาจากชายแดน สายตาคนเมืองกรุงก็ใช่จะเป็นมิตร สายตาดูแคลน คงคิดว่าไม่มีเงินพอที่จะจ่ายได้
  • อยากซื้อนาฬิกา เดินหา เดินเลือก เขายังไม่อยากขายให้เลย ฉันยืนดูแล้วน้ำตาคลอ ..คนขายจะรู้มั๊ยน๊อว่าเขาเป็นใคร 
  • ผู้คนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ที่ฉันพบเจอ ..พวกเขาอยู่ในความทรงจำของฉันตลอดไป
  • สิ่งสำคัญที่สุด เราต้องคิด ทำ และพูด ให้เคลียร์ ชัดเจน แสดงความจริงใจต่อสาธารณะ
  • ยิ่งกว่านั้น การจะเขียนอะไรให้ได้ดีนั้น นอกจากอ่านให้เป็นแล้ว ต้องฟังให้เก่งด้วย
  • และเหนือกว่าสิ่งอื่นใด เชื่อมั่นและศรัทธาใน "คุณค่าความเป็นคน" หรือ " Human Dignity Responsibility :HDR”  
  • สิ่งนี้ที่ฉันคิดขึ้นมาเอง คุณจะอยู่ในใจฉันตลอดไป - You're always in my heart 

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store