NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
ภูตเพลิงพยาบาท ตอน 208
หมวด: Funny

ภูตเพลิงพยาบาท ตอน 208

  • 524
  • 0
  • 0
พี่กิ๊บ59

 “ไม่ อย่ายุ่งกับข้า ข้าไม่อยากไป ข้าไม่กลัวบาป”

“ทำแบบนี้แล้วคนที่โยมรักเขาจะมีความสุขหรือ เขาไม่อยากให้โยมทำบาปนี่นา”

ผีคำแก้วนิ่งไปนิด พลางเหลียวมองไปทางวรากรณ์และยี่หวี่ที่นั่งอยู่ด้วยกัน

“ไม่ว่าข้าจะดีหรือร้าย ก็คงไม่สำคัญสำหรับเขาแล้ว อีกไม่นานข้าก็จะไป เมื่อข้าได้แก้แค้นพวกมันแล้ว”

“ไม่ว่าหลวงพ่อจะพูดอย่างไรก็คงไม่เป็นผลสินะ ถ้าอย่างนั้นเราก็ต่างทำหน้าที่ของตัวเอง”

“ข้าอยากให้หลวงพ่อหยุดสวด!..บอกให้หยุด”

ฉันพลันไฟในห้องติดๆ ดับๆ ฟ้าร้องคำราม ก่อนจะมีสายฝนเทกระหน่ำหนัก 

หลวงพ่อลืมตาเพียงนิด รับรู้ปฏิกิริยา หากแต่ยังนำสวดต่อไป

เบญญาที่นั่งอยู่ข้างปรานนท์มองไปรอบกายอย่างหวาดระแวง มือกำพระที่ห้อยคอแน่น

ไม่มีใครรู้ว่าพัดลมเพดานที่ห้องรับแขก กำลังทำงานอย่างเร็ว หมุนติ้วทั้งที่ไม่มีใครกดเปิด หยดน้ำมันเหนียวๆ กระเด็นกระจายเกลื่อนอยู่ในบริเวณใกล้ๆ  

ผีคำแก้วที่ปรากฏกายกรีดร้องโหยหวน “ร้อน...ร้อนเหลือเกิน หยุดสวด!...”

บทสวดยังดำเนินต่อไปจนจบ เพียงไม่นานกระแสไฟเริ่มทำงานตามปกติ  หลวงพ่อเริ่มลุกขึ้นเดินไปพรมน้ำมนต์ให้กับแขกที่มา รวมไปถึงห้องรับแขกใหญ่อันเป็นที่สิงสถิตของผีคำแก้ว

หลวงพ่อแหงนมองขึ้นไปบนเพดานระหว่างพรมน้ำมนต์ ได้ยินเสียงผีคำแก้วกรีดร้องอย่างเจ็บปวด คำรามกร้าวอย่างน้อยใจ

“คุณกรณ์ใจร้าย ใจร้าย ไล่คำแก้วออกไปจากที่นี่ แต่ทำไมทีลูกไอ้คนเลวกลับช่วยเหลือ คำแก้วเกลียดพวกมัน คำแก้วไม่ให้อภัยพวกมัน!”

ร่างคำแก้วหายไปปรากฏตัวอยู่ด้านนอกมองมาด้วยแววตาแดงฉาน แม้พยายามจะกลับเข้ามาด้านในอีกครั้งแต่ก็ทำไม่ได้ 

“ไปอยู่ที่ของโยมเถิดนะ”

“ไม่ ฉันจะกลับมาให้ได้ หลวงพ่อไม่ได้เจ็บเหมือนฉันก็พูดได้ แต่ฉันเจ็บ ฉันปวด พวกมันทำให้ฉันตาย”

“ชีวิตของแต่ละคนมีกรรมต่างกันนะโยม”

“ตราบใดที่พวกมันยังไม่ตาย ฉันก็จะตามจองเวรพวกมันให้ถึงที่สุด!” ผีคำแก้วจ้องมองดุดันก่อนเลือนร่างหายไป 

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store