NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
ภูตเพลิงพยาบาท ตอน 227
หมวด: Funny

ภูตเพลิงพยาบาท ตอน 227

  • 547
  • 0
  • 0
พี่กิ๊บ59

  ผ่านเวลาเพียงไม่นานเบญญาที่นอนไม่ได้สติอยู่กับพื้นค่อยฟื้นขึ้นมา หญิงสาวลุกขึ้นช้าๆ งุนงงกับบรรยากาศและเหตุการณ์ว่าเกิดอะไรขึ้น เหลือบสายตามองไปด้านข้างจึงเห็นอดิสรนอนไม่ห่างกัน

“พ่อ..พ่อ..พ่อ” เขย่าเรียกเสียงดังท่าทางร้อนใจ

เจ้าของชื่อลืมตาแบบเบลอๆ พยายามลุกขึ้นแต่รู้สึกเจ็บที่ศีรษะ

“โอ้ย..เจ็บจัง..” พอเหลือบเห็นลูกสาวอยู่ข้างกาย ก็จ้องมองด้วยความโกรธ สะบัดตัวจากการเกาะกุมชี้หน้าต่อว่าอย่างเอาเป็นเอาตาย “มึง! นังลูกไม่รักดี แกตีฉันจากข้างหลังใช่มั้ย อีลูกชั่ว!”

“ฉันเปล่านะพ่อ ฉันไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น” เบญญาพยายามอธิบายความจริง

 “ไม่ใช่แกแล้วจะเป็นใคร แล้วแก..มาที่นี่ได้ยังไง” 

ขาดคำก็พยุงตัวเองลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้อง มือจับไปตามต้นคอที่ยังเจ็บเป็นระยะ 

ภายในห้องว่างเปล่าไม่มีใครอย่างใจหวัง ข้าวของทำพิธีที่มองเห็นล้มกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น สถานการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้อดิสรแปลกใจมากขึ้น     

“หมอผีค่อม!..นังขนิษฐา มันไปไหน พวกมันไปไหน”  

เบญญาก้าวตามเข้ามาด้วยกัน “หรือว่า...”  

“หรือว่าผีอีคำแก้วเล่นงานพวกนั้น สภาพห้องเละเทะแบบนี้ นังคำแก้ว!...ต้องเป็นมันแน่ๆ มัน..มันจะตามมาฆ่าฉัน ไม่เอาแล้ว อยู่ไม่ได้แล้ว อยู่ไม่ได้ กูต้องไป มันจะฆ่ากู” อดิสรเริ่มหลอน รีบวิ่งออกไปจากที่นั่น

“พ่อจะไปไหน..กลับมาก่อน พ่อไปกับฉันนะ ฉันจะพาพ่อไปเอง” เบญญาตามไปจับแขนไว้

อดิสรสะบัดหลุดแล้วถอยห่าง “กูไม่ไปกับมึง มึงมันพวกเดียวกับตำรวจ”

“แต่พ่อได้รับบาดเจ็บ ต้องไปรักษาตัวก่อน”

“มึงกำลังหาทางพากูเข้าคุกใช่มั้ย อีลูกไม่รักดี กูไม่เชื่อมึง”

“เชื่อฉันนะพ่อ ฉันจะไม่บอกใคร ฉันสัญญา นะพ่อ พ่อไปกับฉันเถอะ เราจะกลับบ้านเรา พ่อไปซ่อนตัวที่นั่นก็ได้ ไม่มีใครรู้หรอก ฉันรับรองว่าพ่อจะปลอดภัย”

อดิสรเริ่มลังเล 

เบญญาเริ่มพูดต่อเมื่อเห็นอีกฝ่ายเริ่มอ่อนลง “เชื่อฉันนะพ่อ ลองคิดดูใครจะคิดว่าพ่อจะกลับไปที่นั่น จริงมั้ย บ้านคนงานก็ตั้งหลายหลัง พ่อไปแอบอยู่ที่นั่นสักพักก็ได้ แล้วค่อยว่ากันอีกทีว่าจะเอาไงต่อ ตอนนี้พ่อต้องรักษาตัวก่อน เชื่อฉันนะ เราต้องกลับไปตั้งหลักที่นั่น”

“แกไม่ได้หลอกฉันใช่มั้ยยัยเบญ” ถามพลางเหลือบมองหน้าลูกย้ำความมั่นใจ

“ไม่..ฉันไม่ได้หลอกพ่อ ฉันพูดความจริง พ่อคิดดูนะ เงินพ่อตอนนี้ก็เหลือไม่มาก หนีต่อไปก็ลำบาก สู้กลับไปรักษาตัวให้ดีก่อนดีกว่า ฉันจะหาทางเอาเงินให้พ่อติดตัวสักก้อน แล้วจากนั้นพ่อจะมอบตัวหรือเปล่าฉันก็แล้วแต่พ่อ เชื่อฉันนะพ่อ”

อดิสรนิ่งคิดใคร่ครวญ ก้มมองที่คอตัวเอง เห็นว่ายังมีสายสิญจน์ของหมอผีค่อมติดตัวอยู่

“อีคำแก้วมันยังทำอะไรฉันไม่ได้ตอนนี้ เพราะฉันมีสายสิญจน์นี่”

“จริงด้วย เพราะฉะนั้นตอนนี้พ่อไม่ต้องกลัวอะไร กลับไปหลบอยู่ที่บ้านเราก่อน”

“ฉันจะลองเชื่อแกนังเบญ”

“จ้ะพ่อ ฉันจะพาพ่อไปเอง” เบญญาเข้ามาประคองพ่อ 

อดิสรยอมเดินตามลูกสาวไปอย่างเชื่อฟัง แม้กระนั้นสายตายังคงมองรอบกายอย่างหวาดระแวงเป็นระยะ

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store