NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
ภูตเพลิงพยาบาท ตอน 229
หมวด: Funny

ภูตเพลิงพยาบาท ตอน 229

  • 547
  • 0
  • 0
พี่กิ๊บ59

 บ้านพักคนงานที่ว่าปลูกห่างออกมาจากตัวบ้านหลังใหญ่ราว 10 เมตร เป็นบ้านไม้ชั้นเดียวปลูกติดกัน 5 ห้องในแบบง่ายๆ คล้ายทรงห้องแถว 

อดิสรและเบญญาพากันเข้ามาซ่อนตัวในห้องท้ายสุด หลังรับประทานข้าวกล่องที่ซื้อมาจากร้านข้างทาง ต่างเริ่มนั่งเครียด สีหน้าอดิสรยังเต็มไปด้วยความกังวลไม่น้อยไปกว่าทุกครั้ง  เมื่อทางออกเริ่มตีบตันลงทุกที 

 “พ่อ..เบญจะเข้าไปเอาเสื้อผ้าบางส่วนที่บ้านใหญ่ พ่อรออยู่ที่นี่นะ”  

 “ฉันไปด้วย ไม่อยากอยู่คนเดียว”

 เบญญาชะงัก  “พ่ออยู่ในนี้ดีแล้ว”

“ฉันไปด้วยดีกว่า อย่างน้อยก็จะได้รู้ว่าอะไรเปลี่ยนไปบ้าง”

“ตามกันไปตามกันมาเดี๋ยวคนเห็นพอดี”

อดิสรเริ่มลังเล “ถ้างั้น..แกรีบไปรีบมานะ อย่าปล่อยฉันอยู่คนเดียว”

 “ทำตัวเป็นเด็กไปได้พ่อ ของป้องกันตัวก็มี ผีไม่มาหรอกน่า”

“ตอนนี้ฉันไม่ได้กลัวแค่ผี แกก็รู้”

เบญญาพูดต่อไม่ให้ขาดตอน “เอาน่า รออยู่นี่แหละ ดีกว่าออกไปแล้วใครมาเห็นเข้า ถ้าเขาไปบอกตำรวจ แม้แต่บ้านคนงานพ่อก็จะอยู่ไม่ได้”

“เออๆๆ ไปๆ รีบไป ไม่ต้องสาธยายมาก ฉันไม่อยากฟัง” หงุดหงิดขัดใจเดินไปเอามือทุบกำแพงไม้ระบายอารมณ์ “โว้ย!..ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยวะ”

 เบญญาเดินออกไปแล้วปิดประตู 

หญิงสาวก้าวเท้าเร็วๆ ไปทางบ้านหลังใหญ่ เมื่อเห็นว่าลับตาบิดาก็รีบติดต่อไปหาปรานนท์ท่าทางร้อนใจ

“ถึงไหนแล้วคะ”

“ใกล้แล้วครับ อยู่ตรงทางแยกที่จะเข้าไปบ้านคุณแล้ว พ่อคุณยังอยู่ใช่มั้ย”

“ยังอยู่ค่ะ พ่ออยู่บ้านคนงาน แต่ตอนนี้ฉันมาบ้านใหญ่บอกเขาว่าจะมาเอาของ ไม่อย่างนั้นไม่รู้จะติดต่อคุณยังไง”

“คุณโอเคใช่มั้ย” เสียงถามแสดงความห่วงใย 

“ค่ะ ฉันโอเคแล้วก็พร้อมจะช่วยทุกอย่างกับทางการ เผื่อมันจะชดเชยความผิดที่ทำไว้ ไม่มากก็น้อย”

“ขอบคุณครับ ที่ยอมร่วมมือกับพวกเรา คุณก็ระวังตัวด้วยนะ”

“ค่ะ ขอบคุณนะคะ”

ระหว่างยืนคุยโทรศัพท์ไม่เห็นว่าผู้เป็นพ่อที่สะกดรอยตามมาด้านหลัง ได้ยินทุกอย่างของการสนทนา

“นังเบญ!..” เสียงพูดพึมพำ มือกำเกร็งแน่นแค้นใจ  “นังลูกไม่รักดี กูไม่น่าเชื่อลูกเนรคุณอย่างมึง นึกไม่ถึงเลยว่าคนที่ไว้ใจไม่ได้จะเป็นลูกกูเอง” ขณะพูดสายตาละล้าละลังมองทางออกเป็นระยะ ก่อนวิ่งลัดเลาะออกไปจากที่นั่นทางด้านหลัง  

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store