NOOZUP

Download NOOZUP
App Store Play Store
บ้านริมเขา2
หมวด: Life

บ้านริมเขา2

  • 568
  • 0
  • 0
โมกหอม

ไม่แน่ใจ
 

ยามเช้าที่อากาศกำลังพอดี...19.องศาc
ฉันหันซ้ายแลขวา ทำไมเราต้องนั่งเจ่าจุก
อยู่อย่างนี้. เคยนิ่งได้หรือ. ไม่ได้การล่ะ
 เจ้ากระเต็นที่เคยมาแวะเวียน
เยี่ยมเยียนกัน หายหน้าไปตั้งแต่
่วันที่ฉันเข้าโรงพยาบาล
ออกมาจนจะครบ 20 วันแล้วไม่มีวี่แววเลย เข้าใจกันได้ว่า..เจ้าคงไปหากินที่อื่น
ที่อุดมสมบูรณ์กว่า..ไม่เป็นไร.
ดังนั้นสวนป่าข้างเขา หลังบ้านคือสถานที่
ที่ฉันคิดถึง เท้ามันไวกว่าความคิด สิ่งที่ต้องคว้าคือเพื่อนรักและอาวุธคู่ชีพ มือถือค่ะ ฉันบันทึกทุกอย่างที่ตามใจ
มันสวยงามหมด ไม่ว่าจะแง่มุมไหน "คงต้องเลือกละ"ตาเหลือบไปเห็นลูกผักหวานป่า
สุกสีแดงสด มือไวไปเด็ดก่อนจะถ่ายภาพไว้  อยากจะเขกกะโหลกตัวเอง "ซักโป๊กดีไหมนี่" เก็บยอดมะม่วงหิมพานดีกว่า(ที่นี่เรียกกาหยี) ยอดเขียวอร่อยกว่ายอดสีแดงฝาด
น้อยกว่านะ แม่กลับมาจะได้ตำน้ำพริกกินกัน
 

เพลิดเพลินจริง และแล้วตาที่อาการยังไม่ปกติ ก็เหลือบไปเห็น... โอ้มายก๊อด! ลูกผักเหมียงฉันกินผักนี้มานานกาเลแล้ว
และเคยอ่านผลวิจัย การกินทั้งลูก ดอก ใบของต้นเหมียง. แต่ฉันไม่เคยเห็นผลของจริงตัวเป็นๆ มันสวยมาก สีของลูกแก่มันฟ้าอมเทา อมม่วง
 บอกไม่ถูกนะ และยังมีลูกสุกเหลืองทั้งแถบ ฉันกดมือถือไม่ยั้ง. จนมีความรู้สึกว่า ฉันไม่ได้อยู่คนเดียวนะ  มีสิ่งมีชีวิตอื่นร่วมด้วยมากมาย  เขาเป็นมิตรรึเปล่านะ? ฉันหลับตาปี๋  สูดหายใจเข้าลึก ก่อนที่จะลืมตาก้มลงดูทั้งขาแขน
ขนลุกซู่ อะไรกันนี่ ยุงไม่ใช่เป็นร้อย  ทุกตัวลายไปหมด
ทั้งเล็กและใหญ่ แว๊บแรก ..
ฉันคิดถึงพระเอก ปอ ทฤษฎี. ฉันเริ่มไม่มั่นใจ วิชาความรู้ที่มีซะแล้ว แม้ว่าใจมันจะเถียงกันว่า "นี่ยุงป่า"อีกเสียงนึงก็บอกว่า"แต่นี่มันใกล้บ้านนะ“ แต่เท้ามันไม่ฟัง  เช่นเคย โกยแนบ มาหอบแฮกๆที่ข้างบ้าน
 

ก้มลงดูอีกครั้งเพื่อความแน่ใจว่า มันตามมารึเปล่า...
ฉันยื้มออกมาได้..เพราะเห็นสิ่งมีชีวิตอีกอย่าง  ที่เขาขออาศัยฉันมาแพร่พันธ์ุ
เต็มเสื้อผ้า ไม่ใช่หญ้าเจ้าชู้นะ. ฉันแกะเม็ดเขา แล้วปาเข้าไปที่ดินข้างๆบ้าน ตามเจตนารมย์ของเขา เท่ากับวันนี้ฉันได้ทำบุญโดยไม่ตั้งใจ
แต่เต็มใจสุดๆ
เสียงรถมาส่งแม่ หอบอะไรมาพะรุงพะรัง...ไปละ..บาย
 

              โมกหอม

Related Content

Recommended by NoozUP

Apple Store Play Store